Dick Verdult

Dick Verdult 1954

Lives in Teruel, SP. Works in Teruel, SP.
Represented by:

Annet Gelink Gallery

Dick Verdult's work encompasses film, performance, graphics, drawing, sculptures and ceramics, radioshows, text and music. He is seen as an outsider, as ‘the last Dada-ist’. But what we experience as elusiveness turns out to be quite controlled and firstly funded on very personal experiences. Rather than experiencing globalism as a problem, Verdult is like a cheerful, transcultural mutant.

Artworks
Media
Highlights
Recommendations
Collections
Shows
Market position
CV

Media

Dick Verdult - It Is True But Not Here, trailer of the documentary about Dick Verdult
Inteview with Dick Verdult (2015)
Interview with Dick Verdult on occasion of his participation to 'Gimme Shelter, with his installation 'Bullshit defines architecture', at the stand of Annet Gelink Gallery at Art Rotterdam 2015.
Dick Verdult - It Is True But Not Here, trailer of the documentary about Dick Verdult
Dick Verdult - It Is True But Not Here, trailer of the documentary about Dick Verdult

About

Kunst is Lang met Dick Verdult
Podcast with artist Dick Verdult http://www.mistermotley.nl/en/node/1669
avatar image
Mister Motley
Het is waar maar niet hier is een opwekkend elixir
Luuk Bouwman maakte een documentaire over kunstenaar Dick Verdult, die zelf een muziekrichting bedacht. De ruimte is klein, de gitaar is net uitgepakt en de kunstenaar moet bij stem komen. Een uur lang volg je hem dan al, ongrijpbaar, onvoorspelbaar, een wonderlijk fenomeen. En dan komt het: Het mes is meer waard als het in de keuken blijft / Het raam betekent meer als je het gordijn opent / Vliegtuigen in de lucht die proberen niet neer te storten / Dronken vrouwen achter tralies die proberen niet te blijven / Dingen die hun wetten hebben / Wetten die voor mij nooit zijn opgegaan. Donderdagavond opent documentairefestival Docfeed met het Het is waar maar niet hier, een portret van de kunstenaar Dick Verdult (62) door Luuk Bouwman. Deze autonome figuur combineert een leven lang kunst maken met een late roeping in de muziek. Rond de eeuwwisseling brak Verdult, Eindhovenaar maar als Philipskind opgegroeid in Zuid-Amerika en Afrika, door als muzikant in de cumbia experimental. Een niet-bestaande versie van traditionele Colombinaanse muziek met elektronische effecten en inventieve teksten. Verdult fabuleerde er een sociologische studie bij (die hij naar radiostations stuurde) en fantaseerde er een festival omheen, inclusief blokkenschema voor de optredens. En besloot het toen ook maar uit te gaan voeren. 'Hijo de fruta', scandeert nu een zaal jonge fans in Bogotá, wanneer Dick el Demasiado ('Dick de mateloze') een ode aan het fruit brengt. Luuk Bouwman volgde de kunstenaar vijf jaar lang, in zijn ateliers in Bergeijk en het Spaanse Calanda, en op tour door Peru, Colombia en Argentinië. Zijn zwervende jeugd, zijn verwarrende studietijd aan een marxistisch bolwerk, de universiteit van Vincennes in Parijs, en zijn Eindhovense jaren, waar in de periferie veel meer mogelijk was dan in de Randstad; het komt aan bod maar niet uitentreuren. Liever naar het heden, waar beelden worden gehakt en gezaagd, teksten geschreven, keramiek gebakken en zalen bespeeld. Alles met de wijsheid van iemand die goed observeert, maar ook met de nieuwsgierigheid van een jeune premier. 'Alsof hij nog niks heeft gemaakt', omschrijft zijn vrouw Maria van Heeswijk het treffend. Die nieuwsgierigheid is de ene lijn in de film. De andere is die van de ontmoetingen met andere mensen, gewoonten, geluiden, woorden, tradities. Alles is materiaalwaardig en de complimenteuze Verdult ('jouw saus is intergalactisch!') wordt overal warm ontvangen. 'Ik ben gevoelig voor de complexiteit en de onoplosbaarheid der dingen', zegt hij, en het helpt als zowel hij als de ander zich daarbij openstelt. Een opwekkend elixir, deze film.
avatar image
de Volkskrant
Het sterkste verhaal van Dick el Demasiado
De Eindhovense kunstenaar nam ooit op de Noordpool een live-cd op met een militair orkest uit Rusland. Zo ontsnapte hij in feite aan de dood. In deze gloednieuwe serie vragen we interessante mensen naar hun allersterkste verhaal. In aflevering 1 het verhaal van kunstenaar Dick el Demasiado, over wie nu een film in de bioscopen draait. Dick el Demasiado, ook bekend als de Eindhovense kunstenaar Dick Verdult (1954) is een hete man. Hij deed ooit een opleiding Film en Beeldende Kunst in Parijs en maakt sindsdien videokunst, muziek, radio en beeldende kunst. Hij maakte dingen voor de VPRO, had een solotentoonstelling in het Van Abbemuseum en was nog een blauwe maandag beeldcolumnist voor VICE (ook maakte hij ooit deze mixtape voor ons). Niemand snapte ooit wat hij precies met zijn afbeeldingen bedoelde, maar de logica in de volmaakte gekte van Verdult proberen te vinden is deel van wat zijn werk tof maakt. Verdult woonde op jonge leeftijd een hele poos in Zuid-Amerika. Vanuit die achtergrond ontwikkelde hij een passie voor cumbia, tantoedansbare Zuid-Amerikaanse volksmuziek. Hij gaf er zijn eigen draai aan, en zo werd hij een muzieklegende in Zuid-Amerika. Filmmaker Luuk Bouwman vond dat net zo fascinerend als wij en maakte een film over Dick: Dick Verdult - Het Is Waar Maar Niet Hier. Die draait de komende tijd op verschillende plekken in Nederlandse bioscopen. Oké, genoeg introductie, hier is Dicks sterke verhaal: "Je weet dat ik de experimentele en maanzieke cumbia heb verzonnen. Rond 2003, 2004 begon ik er Zuid-Amerika mee te veroveren. De mensen begonnen mij als een algemeen erkende autoriteit te zien. 'De Neil Armstrong van de maanzieke cumbia', zo hebben ze me toen genoemd. Ik kwam in Argentinië, en daar merkte ik pas echt hoe solide de belangstelling was. Het kwam doordat ik muziek van het volk, de cumbia, tot een hardcore dansbare elektronische stroming maakte. Dat was een verbazing voor ze, en het werkte. Al snel begon ik veel navolging te krijgen; andere artiesten gingen ook mijn muziek maken. Ik had er alleen geen zin in papa te zijn van tien mensen die me nadoen. Ik besefte dat ik een stap verder moest gaan dan zij allemaal. Maar hoe? De cumbia is tropische muziek. En hoe kon ik die muziek een stap verder brengen? Door die muziek in de minst tropische omstandigheden te maken die ik maar kon bedenken. Zo kwam ik uit bij een militaire Argentijnse ijsbreker. Het idee was dit: met een band zou ik in het ruim van de ijsbreker muziek maken en een live-cd opnemen, terwijl het schip vaarwegen vrij zou maken in het ijs rondom de Zuidpool. "Brutaal," dacht ik van mezelf. "Dat gaat me lukken." Maar ja, het was een militair vaartuig dat vier maanden onderweg was. Zelfs de bemanning mocht niemand meenemen – die moesten het gewoon vier maanden zonder familie doen. Een maanzieke cumbia opnemen met een stel gestoorde Nederlanders werd dus al helemaal lastig. Toen heb ik om mezelf te troosten maar gewoon foto's van dat schip zitten bewerken. Op de goedkope jpeg die ik had, heb ik de naam van het schip weggepoetst en het schip een nieuwe naam gegeven: cumbia caliente, warme cumbia. Het idee om op een extreme plek muziek te maken liet me echter niet los, en dus besloot ik om dan maar naar de andere kant te gaan, naar de Noordpool. Op 23 uur afstand van het draaiend poolijs vond ik een plek die tegenover de Gulag-archipel was, waar de Russische schrijver Solzjenitsyn zijn boek schreef en waar het 26 graden onder nul was. Daar heb ik toen in een week tijd een Russisch orkest geregeld. Dat was op zich ook wel geestig: een contact van me die Engels sprak en die van rock 'n roll hield bracht me in contact met een militair orkest. Op de plek waar ze repeteerden, in de buurt van Norilsk, helemaal in het noorden van Rusland, klopte ik toen op de deur waar ze zaten, ik hoorde ze spelen. Maar iemand hield de deur dicht. Wat is dit nu, dacht ik bij mezelf, en ik trapte die deur in. Toen bleek dat ze daar met een buikdanseres aan het oefenen waren. "Russian Army pays very little," zei de baas van het orkest. Daarom deden ze dit soort schnabbels er stiekem bij. In alle hotels daar was namelijk altijd wel een buikdanseres aanwezig, die dan begeleidende muziek nodig had. Toen iedereen beetje bekomen was liet ik ze mijn cumbia horen en vroeg ik: 'Kunnen jullie dat spelen?' Ze knikten van ja, en na een paar dagen repeteren zijn we naar die plek bij het ijs gegaan en hebben we in een dag tijd die plaat opgenomen. Knettergek, maar ik heb het klaargespeeld. O ja, maar het punt van dit verhaal was dat toen ik weer terug was in Argentinië, ik ineens op het nieuws zag dat die ijsbreker waar ik op mee wilde, was afgebrand. De warme cumbia! Helemaal afgefikt!"
avatar image
Vice

CV

Dick Verdult 1954 Born in Eindhoven, youth in Guatemala, Argentina, France. Lives in the Netherlands, Spain and Argentina. Education 1973 - 77 University Paris VIII Vincennes, Departments Film and Plastic Arts, Paris, FR 1980 Brief in-depth study with filmmaker and film director George Kuchar, San Francisco, US Verdult’s works includes a.o. graphic work, radio, tv, films, music and scripts, masks, texts, internet sites. Many works were realised in collaboration with friends and artists in sometimes ad-hoc, sometimes more durable groups. Shows 2019 Cave Myths, Quinta Do Quetzal, PT 6x Kunst & Keramiek, Europees Keramisch Werkcentrum, Den Haag, NL 2018 Arti et Amecitar, Amsterdam Museum Night, NL It is True But Not Here, Westergasfabriek, Amsterdam, NL Hey is Waar Maar Niet Hier, Cacaofabriek, Helmond NL 2016 Superfritz, Dortmunder U, Dortmund, GE Theatre Dreams of a Beautiful Afternoon - Part 2, Manifesta Office, Amsterdam, NL ALL YOU CAN EAT, (group show), Villa Ockenburh, Den Haag, NL Dick El Demasiado lecture & performance, Paradiso, Amsterdam, NL 2015 Dortmunder Neu Gold, (group show), Dortmunder-U, Dortmund, DE Dick Verdult,Asilo Bar, Bogota, Columbia Gimme Shelter, Kunstfort Asperen, Acquoy, NL Bullshit defines architecture, solo presentation Art Rotterdam, Rotterdam, NL 2014 3 month residency at European Ceramic Work Centre Ugly poems for everybody, presentation of the publication of his artshow, Museo Unam del Chopo, MX BCNmp7. Musical Policies, Musics in Process, Centre de Cultura Contemporania de Barcelona, ES Inklusief Dick Verdult, solo show, 1646, The Hague, NL 2013 Soloshow, Museo El Chopo, Mexico D.F., MX Amsterdam Drawing Fair with Annet Gelink Gallery, Amsterdam, NL Internet and Elvis will Never Die, (solo show) Annet Gelink Gallery, Amsterdam, NL DNCF on the move - Re:Rotterdam, (groupshow), Rotterdam, NL Collage van een haperende mens, (groupshow), Arti Et Amicitae, Amsterdam, NL La Disfuncion de los Escritores, (groupshow), Museo Castagnino, Rosario, AR 2012 Verdult in Riet en Veld en Berg en Eijk, (groupshow), De Ploeg. Bergeijk, NL Gwangju Biennale, KR Tournee Colombia-Argentina, preformances. 2011 and on Sundays we celebrate Friday (soloshow) at the Van Abbemuseum, Eindhoven, NL Be Mobile in Immobility, (groupshow), Depo, Istanbul, TR since 2005 The dancing arena as a spinner of perspectives getting and offering panoramas of all the manipulatively obtained results into poetic imagery and works of easy access Dick El Demasiado’s music has a sample following. His music is included in compilations of new Latin American music (Coconut FM, Zona de Obras, Futurismolatino, etc.). Latin America’s Futbol de Primera TV programme (160 mil viewers every week) has used his film clips and commissioned him for the music of the 2009 season. Festicumex, Van Abbemuseum, Eindhoven, NL, three-day performance. Developing the peripheric advantages of pop-legendism with films, culptures, public manifesto’s, internet-dumping. Recording tropical music in the least tropical environment, in the winter of the Russian Arctic Sea, Arkhangelsk. Forty Cumbia-prints at Residency AGA, Amsterdam, NL Script for feature film El Zilvervloto, on the Zilvervloot naval battle which generated the liberation of two continents. Residency in Colombia, exhibition La Residencia, Bogota. Includes film sessions, recordings, several shows and radio programmes and a Festicumex. Festicumex editions at ISEA2010 RUHR, Dortmund, Santiago de Chile, Madrid. Release of CD Sus cumbias lunáticas y experimentales, Japan edition by Utakata Records. Touring Colombia, Argentina, Chile, Germany, Japan. Exhibition at Annet Gelink Gallery, Amsterdam; Museo del Caribe, Barranquilla; Forest Limit, Tokyo. Mis rejas son mas lindas que las tuyas, novel published in Colombia (ediciones Cain). since 2000 Populism and demagogy as poetic means the transition of fifteen years of IBW into a study of trash, manipulation and impacting media Stipendium of Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst (Fonds BKVB) for molding populism and demagogy as a poetic means. How do I tell the people? at Witte De With, Center for Contemporary Art, Rotterdam, Tracer, a collaborative project by TENT and Witte De With. Nu begrijp ik alles, a manipulation for cyclists in the Bijlmermeer, commissioned by SKOR, Den Haag and Imagine- IC, Amsterdam. Creation of Dick El Demasiado and his Cumbias Lunaticas and Cumbias Experimentales. A wide-ranging work including the creation of musical personalities, myths, history and a new musical category with its own Festicumex festival. The work has several moments of ignition but the most influential one is the publishing of a small ethnological study on the Cumbias Lunaticas: The slow but irrevocable degradation of the Cumbias Lunaticas. Many interviews for radio and TV in Argentina, Mexico, Colombia and Costa Rica, as works of intrigue and poetry. Release of CDs No Nos Dejamos Afeitar, Pero Peinamos Gratis, Al Perdido Ganado, Sin Pues Nada and Mi Tu. Developed most content on www.canalcumex.com Continuous work in progress Exagerados y la Distorsion Popular, a film on Popular Distortion. Performances at international festivals a.o. Transitio (Mexico), Medelink (Colombia), ransmediale (Germany), Sonar (Spain) and Skif (Russia). 1990 -1999 When you ask yourself: ‘what is this about?’ – that’s what it is about! the creation of curiosity and vague suggestions Founding of Instituut voor Betaalbare Waanzin (IBW) (Institute for affordable Lunacy). IBW delivers trash aesthetics, provocations and complications. Its philosophy and electronics are streetwise. Threehundred performances a.o. DEAF-Festival at V2 (Rotterdam), Hybrid Work Space at documenta X (Kassel), CCCB (Barcelona), Podewil (Berlin). Specific Interactivity Design for media mogul Joop van den Ende. Fivehundred hours of Anarchist Patapoe Radio (G-Force). Four hours trash videos (G-Force). Creation of Centro Periferico Internacional, a sub-branch of IBW. Developed with Harun Bahasoean internet sites of IBW and Centro Periferico Internacional. These sites were top-ranked by Stedelijk Museum, NRC Handelsblad, V2, de Volkskrant, Jodi.org etc. Guest for six hours of Wandelende Tak VPRO world music radio (about record collectors of St. Petersburg, gold- diggers in the Amazon, drumming in Calanda, CD-piracy in Bolivia, ghetto-cumbia in Argentina etc.). Partner in the threesome NETBAND (with Franz Feigl, Erik Hobijn), collectively working on the project The Egg on Internet. Initiated the project Post-Mitch Pre- 2000, working with the posthurricane situation of Honduras. 1974- 1990 Wasting clichés through their enrichment from linocuts, super-8 film, tv and interactive film-research Art/Vidéo Confrontation 74, CNAAV Musée d’Art Moderne, Paris, FR First extensive group exhibition of video art in Europe. Editor and filmmaker NEON-TV series, an award-winning punk programme of VPRO Television. Production and realization of 16 mm films In de Nachten, Eeuwige Jachtvelden, Rijnode and Angels & Angels, realised for VPRO Television. Lino prints at Van Abbemuseum, Eindhoven, galleries Paul Andriesse, Amsterdam, Lambert Tegenbosch, Heusden and De Expeditie, Amsterdam. Research on Fiction for Interactive Cinema, funded by department of CRM, NL Film projects in the Amazon (Yanomami), Texas (Butthole Surfers), Cuba (Festival de Cine). Three hours of found-footage and 16 mm editing for Interactive Research. We Were All Born Naked, five-hour film presented officially in several cinemas and film clubs of St. Petersburg, before the collapse of the Soviet Union. Experimentele Film in de Nederlandse Kunst, Stedelijk Museum, Amsterdam, NL (groupshow) Artist’s books: The Human (T) Race, Sorry Bomen, Desktopless in Space, Wa wilde nog minder and Hé vijand, geef me de vijf!