Marinke van Zandwijk

Marinke van Zandwijk (1987)

Woont in Acquoy. Werkt in Leerdam.

Bellen blazen, daar gaat het bij het werk van Marinke van Zandwijk om. Doordat ze het glas zelf blaast, heeft ze de mogelijkheid om er zelf een betekenis, een ziel in te leggen. Op het moment dat ze als glasblazer besluit dat het werk klaar is, tikt ze de bel los van de blaaspijp en heeft de bel zijn eigen karakter gekregen. Het aftik-moment bepaalt het gezicht van de bel. Daarom laat Marinke van Zandwijk ook altijd, vaak prominent, de plek zien waar de bel aan de blaaspijp vast heeft gezeten. Marinke van Zandwijk blaast vaak een groep werken die samen een soort familie vormen. Deze vertellen dan samen hun eigen verhaal. De bellen krijgen een attribuut mee zoals een metalen stun of een ruig stuk touw. De interactie tussen het fragiele en transparante glas en het stoere, robuuste staal of touw benadrukt de kwetsbaarheid van het glas. Marinke van Zandwijk:"'Homo bulla est', de mens is een (zeep)bel. Deze uitspraak van de filosoof Erasmus achtervolgt me".

Galerie Franzis Engels
Amsterdam - Nederland
Portret van Marinke van Zandwijk, geen liefde voor glas, liefde voor glasblazen.
Portret van Marinke van Zandwijk, geen liefde voor glas, liefde voor glasblazen.

Highlights

In museumcollectie van:
Nationaal Glasmuseum
In bedrijfscollectie van:
Ahold
DELA kunstcollectie