In Spiral Cosmos (Transfiguration) van Jaehun Park is materie vloeibaar en tijdelijk: niets blijft hetzelfde. Centraal staat een spiraal met een glazen textuur, zowel een doorgang als een ritueel pad, die doet denken aan een tijdspiraal waarin afdaling altijd verandering betekent.
Een oranje ring beweegt naar beneden langs de spiraal, gevolgd door snel licht, wat snelheid, ontbranding en een onomkeerbare doorgang laat zien. Objecten vallen van boven naar beneden en behouden hun vorm totdat ze de centrale drempel bereiken. Daar veranderen ze: een Jordan-schoen wordt een bloempot, een metronoom wordt brood, een appel verandert in de Apollo-commandomodule, steen wordt paddenstoel, wapen wordt gereedschap, een communicatieapparaat wordt bot.
Deze transformaties laten de grenzen tussen natuur, cultuur en technologie vervagen. De spiraal toont geen vooruitgang maar herhaling – een kosmische lus waarin objecten hun andere levens herinneren en betekenis voortdurend verandert. Het werk nodigt uit na te denken over transformatie, tijd en de voorwaarden waaronder dingen bestaan, terwijl het de kijker visueel onderdompelt in een ritueel van voortdurende verandering.