De figuren van Marnix HOYS hebben geen of te korte armpjes, staan op stevige benen met veel te kleine voetjes, hebben insnijdingen of 'vervormingen' in hun intens zwarte huid, hebben dikwijls geen ogen of slechts rudimentaire aanduidingen van een aangezicht. Ze dragen bellen, 'rugzakken' of andere toevoegingen. Letterlijke en symbolische beladenheid gaan hand in hand.
Het leven van Marnix Hoys is doordrenkt van keramiek. Een carrière lang was hij de bezieler van het keramiekatelier in Sint-Lucas Gent, waar hij in de jaren '60 zelf studeerde. Daarnaast bepaalde hij als kunstenaar mee de moderne geschiedenis van de sculpturale keramiek in onze contreien.
Zijn passie voor de menselijke figuur en de relatie met de natuur zijn niet weg te denken uit zijn oeuvre. Medebepalend is ongetwijfeld zijn intense interesse voor de technische kant van het vak, waarvoor hij zich ook nu nog regelmatig gaat bekwamen in Japan. Uit de Japanse cultuur filtert hij bovendien de talrijke symbolen die zijn werk zo uniek maken.
-tekst: Gustaaf Vander Biest-