Loretta Lux

Loretta Lux (1969)

Woont in New York. Werkt in New York.

De werken van Loretta Lux lijken een vage maar tastbare afstand tussen het publiek en de vaak zelfbewuste onderwerpen van haar portretten uit te stralen. Omdat ze geen tijd of ruimte aangeven, suggereren de foto's een soort verhaal. Deze bedoelde ambiguïteit wordt versterkt door de bleke huidskleuren van de kinderen en hun eenvoudige achtergronden. Ze portretteert ze als in een dagdroom, ongemakkelijk, ongeïnteresseerd en erg afwezig. Voor Lux maken deze eigenschappen kinderen de perfecte modellen voor haar werk. Na het maken van hun foto begint Lux deze kinderen digitaal te bewerken tot er betoverende beelden ontstaan die haar bewondering voor de renaissance-meesters onthullen. Opgeleid als schilder gebruikt ze digitalall imaging-software als haar persoonlijke palet. In tegenstelling tot de oude meesters houdt ze haar technieken dicht bij zichzelf.

Over de kunstenaar

Museum Voorlinden
Loretta Lux (1969) kleedt haar modellen in kleertjes die nog door haarzelf in haar jeugd zijn gedragen. Lux' moeder heeft deze voor haar bewaard. Het zijn een soort souvenirs van het Oost-Duitse verleden van de kunstenares. Lux laat de kinderen die ze fotografeert – zoals in dit werk ‘Marianne’ – nooit hun eigen kleren dragen omdat ze hen uit hun gebruikelijke situatie wil halen. Door hen dit gemak af te nemen, creëert Lux een bepaalde afstandelijkheid en ongemakkelijkheid. De kleding is vaak net te krap, alsof de kinderen er uit gegroeid zijn. De kinderen zijn verstijfd geportretteerd, alsof ze zoals in de begintijd van de fotografie heel lang stil moesten staan om op de gevoelige plaat vastgelegd te worden.
Suzanne Swarts, Director Museum Voorlinden