Lucia Mrakovcic studeerde beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie van Antwerpen, waar ze nu ook lesgeeft.
Op zoek naar het verweven leven achter de dingen, verzamelt, verknipt en vernaait ze de werkelijkheid. Haar haast zero waste praktijk komt voort uit een verwondering voor het alledaagse, het meest onbeduidende. Wat het werk onderscheidt is de emotionele ernst waarmee ze dit doet. Afgedankte objecten worden vastgehouden met dezelfde intensiteit als de foto van een geliefde. Deze kritisch-tedere verhouding legt de ambiguïteit bloot in hoe we produceren, consumeren en waarderen. Dit leidt tot een multimediale praktijk die vanuit een buikgevoel niet enkel zichzelf, maar al het leven daar rond recycleert, reconfigureert en opwaardeert.