Bo Stokkermans richt zich op samenwerking en interactie met mensen, instellingen en diverse soorten media.
Hij werkt met verschillende machines, zoals 3D-printers, borduurmachines en CNC-freesmachines, en met materialen die variëren van olieverf en schuimklei tot vilt. Vanuit een schilderachtige en performatieve benadering beschouwt hij deze interacties als een netwerk van volwaardige relaties.
Zijn werk roept vragen op zoals:
Hoe kunnen de performatieve kwaliteiten van ‘kunstenaarschap’ fungeren als een emancipatoire en belichaamde methode van collectief zijn?
Hoe kan dit een ruimte creëren om onszelf, onze overtuigingen, onze behoeften en onze saamhorigheid te heroriënteren binnen een gewelddadig en onontkoombaar systeem dat voortdurend van ons eist dat we onszelf opofferen voor arbeid?
Hoe kunnen we kunstenaarschap begrijpen als de performatieve uitdrukking van de kneedbaarheid van omstandigheden – iets dat toegankelijk is en intrinsiek deel uitmaakt van de menselijke conditie?
Hoe kunnen we overleven, niet als een conformistisch, systematisch en formeel overblijfsel van maatschappelijke structuren, maar als een overschrijding van deze bevestigende staat van overleven? Als iets dat niet blindelings streeft naar behoud?