Bij Fruiting Bodies and Other Things We Have in Common ontvouwt zich in Working Title Gallery in Amsterdam een tentoonstelling met drie zorgvuldig op elkaar afgestemde praktijken: het werk van beeldende kunstenaars Fabiola Burgos Labra, Jacopo Dal Bello en Matthias Odin.
Overkoepelend vallen enkele zaken op: de materiaalkeuzes zijn relationeel geladen en dragen hun sociaal-ecologische context, vertraging wordt bewust ingezet als kritiek op een versnelde kapitalistische logica die gericht is op productie en output, en binnen de poreuze ruimte tussen subject en context bewegen de kunstenaars mee met hun werk. Zo ontstaat er zowel binnen hun eigen werk als in de tentoonstellingsruimte een gedeelde vorm van auteurschap die bijzonder intrigerend is.

Fabiola Burgos Labra (1984, Chili) woont en werkt in Brussel. Ze is actief als beeldend kunstenaar en sinds september 2025 werkt ze ook als onderzoeker aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Een kenmerkend onderdeel van haar praktijk is de reeks Mummies – mami, waarin fruit en groenten zorgvuldig worden omhuld met handgehaakt katoen en wol. De objecten krijgen een sculpturale, beschermende, wollige huid terwijl het leven, en haar ontbinding, van binnenuit onverminderd doorgaat. Beetje bij beetje kleurt het fruit het textiel, in andere gevallen sijpelt het verval letterlijk naar buiten.
Voor Fabiola Burgos Labra is dit soort van mummificatie een zorgende handeling voor het leven zelf. Het katoen dat we in allerlei contexten gebruiken om te bedekken, fungeert als getuige van het ontbindingsproces van een levend lichaam. Haar praktijk vertrekt vanuit een diepe waardering voor inheemse kennis van materialen en technieken in Zuid-Amerika. Door eenvoudige, huiselijke handelingen zoals weven en knopen centraal te stellen, verkiest ze het efemere en tactiele boven het stabiele en visuele, en reflecteert ze op de grenzen tussen natuur en cultuur die door de moderniteit zijn geconstrueerd.

Jacopo Dal Bello (1989, Italië) woont en werkt in Berlijn. Zijn praktijk vertrekt vaak vanuit gevonden elementen die via experiment worden omgezet in nieuwe beelden. Papier, tekst, pigment en afgedankte persoonlijke objecten verschijnen in precieze schikkingen, die zo nieuwe poëtische evocaties oproepen. Arte Povera vormt een duidelijke inspiratie, net als de Berlijnse cultuur van rommelmarkten en straatvondsten (door de lokale gewoonte om ongewenste objecten in de publieke ruimte achter te laten).
In zijn werk verbindt hij het alledaagse met verwijzingen naar barokke oude meesters, waarbij gevonden materialen op hetzelfde niveau worden geplaatst als de geijkte waarden van de kunstgeschiedenis. Het zorgt voor een intrigerende narratieve spanning die openingen brengt om te herwaarden hoe we betekenis geven en de wereld in rigide categorieën ordenen.

Matthias Odin (1995, Frankrijk) woont en werkt in Parijs. Zijn werk ontstaat uit verdwaalde bewegingen en ontmoetingen in de stad, waarbij hij ervaringen en objecten uit het dagelijks leven gebruikt als materiële grondstoffen voor zijn werk. Odin verzamelt objecten, cadeaus van vrienden, maar ook fragmenten van ervaringen, en integreert die in zijn werk als restanten van dingen die hij onderweg tegenkwam. Zijn beeldtaal draagt verschillende soorten sporen, zowel persoonlijke als toevallige vondsten, waardoor ze lijken op readymades, maar geladen zijn met affect. Door de creatie van zijn eigen emotionele ecosystemen, toont hij hoe objecten de aanwezigheid van een ander kunnen belichamen en hoe herinneringen materieel kunnen worden.

Bio's
Fabiola Burgos Labra (1984, Chili) woont en werkt in Brussel, België. Ze studeerde aan de Universidad Católica de Valparaíso en behaalde een MFA aan de Pontificia Universidad Católica de Chile in Santiago. In 2022–2023 was ze laureaat aan het HISK, Higher Institute for Fine Arts, België. Haar werk werd onder meer getoond bij Galeria Jaqueline Martins in Brussel, Sorry Not Sorry Festival in Gent, de Sint-Denijs-City Biennial, Studio Marie Cloquet en de Matthys-Colle Collection in Gent, HISK en Société d’Électricité in Brussel. In Chili exposeerde ze bij Galería Gabriela Mistral, Matucana 100, Museo de Arte Contemporáneo Universidad de Chile en het Centro Nacional de Arte Contemporáneo de Cerrillos. Internationaal nam ze deel aan tentoonstellingen in New York, Mexico-Stad, Panama-Stad, Managua, Boekarest en Kyoto.
Jacopo Dal Bello (1989, Italië) woont en werkt in Berlijn. Solotentoonstellingen omvatten Tratteggi Anacronistici (Spazio Scuderia, San Zenone, 2021), Variations on Worldmaking (Aleph Contemporary, 2020) en Elegy of the Flesh (5th Base Gallery, Londen, 2016). Duo’s en groepsshows vonden plaats bij onder meer Studio Peter Buechler (Berlijn), C4RD (Londen), Salve Berlin (Berlijn), Flutgraben e.V. (Berlijn), TM Lighting Gallery (Londen) en Simmons & Simmons (Londen).
Matthias Odin (1995, Frankrijk) studeerde af aan de École Nationale des Beaux-Arts de Cergy in 2023. Hij nam deel aan Jeune création internationale bij het Institut d’art contemporain in Villeurbanne/Rhône-Alpes en aan de 17e Biennale de Lyon met de installatie Vortex aEra Player (2024). Recente projecten omvatten solo-presentaties zoals Entre le coeur et les murs bij FRAC Île-de-France / Le Plateau en groepspresentaties zoals Stickers !!! bij Les Bains-Douches, Alençon en A Hundred Ways to Disappear in Parijs.