11 august 2026, Martine Bontjes
Het atelier van... Tineke Meirink
Meirink presenteert twee series die elk op een eigen manier nieuwe leven geven aan gevonden materialen. In de serie Eigen Houtjes transformeert ze stukken hout tot karaktervolle vogels, die ze voorziet van namen als 'De Vliegende Vlekfitis', 'De Verkouden Snip' en 'De Felle Donder'. In de serie Trashures brengt ze verschillende vondsten samen op verweerd hout in grafische composities.
Waar is je atelier en kan je beschrijven hoe dat eruit ziet?
Mijn atelier bevindt zich op de zolderetage van mijn huis in Garmerwolde. Dat is een klein dorp net buiten de stad Groningen. Het atelier is niet groot, maar het werkt er fijn en het licht is prachtig. Het bestaat uit 2 gedeeltes. In het voorste staat mijn bureau met computer, het nette gedeelte zeg maar, voor het digitale werk. In het achterste deel staat mijn werktafel, waar ik analoog werk.
Tineke Meirink, knikkerbolletje, 2026, Gallery Untitled
Wat liggen er allemaal voor materialen in je atelier?
Penselen, potloden, verf, krijt, markers, mijn computer, scanner, camera, verzameling van stukken hout en oud papier, vondsten zoals stenen, strandvondsten, roestige voorwerpen, scherven, gedroogde planten, zaden, veren... veel. In de garage vind je me ook regelmatig. Daar staat een werkbank, lintzaag en meer houtbewerkingsgereedschap.
Heb je een favoriet stuk gereedschap waar je niet zonder kunt?
Ik denk het niet, ik hou er van om het te doen met dat wat voorhanden is, maar ik werk wel erg graag met acrylic gouache van Liquitex.
Je bent illustrator, schrijver én kunstenaar. Je hebt inmiddels meer dan 140 kinderboeken geïllustreerd. Hoe zorg je ervoor dat ieder boek steeds opnieuw weer een eigen sfeer en beeldtaal krijgt?
Dat gaat eigenlijk vanzelf. Elk manuscript of type boek, of het nou een project van mezelf is of in opdracht, vraagt weer om een eigen en nieuwe benadering. Dat is ook het leuke, steeds weer opnieuw het wiel uitvinden.
Tineke Meirink, klusmus, 2026, Gallery Untitled
Momenteel is jouw tentoonstelling 'Alles is er al' te zien bij Gallery Untitled. Hiervoor maakte je dierenfiguren van stukken hout en andere alledaagse objecten. Waar vond je die materialen?
Langs rivieren, op het strand, tijdens wandelingen, in kringloopwinkels en uit bouwcontainers. Soms krijg ik wat van mensen die dan zeggen: 'Jij kunt hier vast wat mee.'
Maak je daar altijd dierenfiguren van? Of ook weleens andere figuren?
Ik gebruik die vondsten ook als drager voor Trashures, of als basis voor een illustratie. Dan fotografeer ik het, vaak in combinatie met andere vondsten en voeg ik er digitaal illustratieve elementen aan toe. De serie vogels, Eigen Houtjes, maakte ik eigenlijk speciaal voor de expositie bij Gallery Untitled. Het was al even geleden dat ik daaraan had gewerkt, maar met deze expositie heb ik het weer helemaal herontdekt. En het publiek ook, ze blijken erg populair te zijn en vliegen weg.
Tineke Meirink, trashures P1.08, 2026, Gallery Untitled
Was die manier van kijken er als kind al? Kun je je herinneren wanneer je voor het eerst gezichten begon te herkennen in alledaagse objecten?
Zeker, ik herinner me nog heel goed dat ik in de noesten van het hout in mijn bedstee, die mijn vader voor me timmerde, van alles zag.
Is die manier van kijken er de hele dag door? Of is het iets wat je 'aan' moet zetten?
Die is er altijd wel in bepaalde mate. Het ene moment meer dan het andere. Maar ik kan het ook wel echt aan zetten.
Ik las dat je het ook leuk vindt om namen te geven aan die wezens. Heb je een favoriet uit de tentoonstelling? Hoe kwam je op die naam?
Ja, ik speel graag met taal. Maar een favoriet aanwijzen uit alle 61 vogels die ik maakte voor de expositie... een onmogelijke vraag. De 'Felle Donder' is me wel dierbaar, die is gemaakt van oud gereedschap van mijn vader. Die is niet afgeleid van een bestaande vogelnaam, zoals wel de 'Vliegende Vlekfitis', de 'Verkouden Snip' en de 'Rare Kiet' bijvoorbeeld. De 'Felle Donder' is passend bij het vogeltje door zijn felle blauwe ogen en uitstraling. Daar moet je geen ruzie mee krijgen.
Tineke Meirink, felle donder, 2026, Gallery Untitled
Naast dierenfiguren presenteer je ook de serie Trashures. Dat lijken een soort schilderijen op hout. Klopt dat?
Dat klopt inderdaad. De serie vogels, Eigen Houtjes, zit best dichtbij mijn illustratieve werk. Trashures heeft dat minder. Verschillende objecten uit mijn verzamelingen breng ik daar samen op gevonden stukken hout (soms ook op papier) en vul ik aan met eenvoudige grafische elementen. In feite zijn die composities weer nieuwe op zich staande miniverzamelingen.
Zijn er materialen waar je in de toekomst nog eens mee zou willen werken?
Ik kijk meestal niet zo ver vooruit. Ik werk met dat wat er op dat moment op mijn pad komt en me inspireert. Maar het zou interessant zijn om het gevonden materiaal waar ik nu mee werk eens te combineren met kostbaar materiaal als brons of bladgoud. Dat lijkt me een lekker en interessant contrast.
Waar werk je op dit moment aan?
Dankzij een subsidie van Het Nederlands Letterenfonds ga ik me de komende tijd voornamelijk bezighouden met een nieuw prentenboek, geschreven door Erik van Os en Elle van Lieshout, waar ik verder nog niks over kan zeggen. Ik werk daarnaast ook aan een educatieve taalmethode, ben bezig met opzetten van een nieuw project met auteur Mary Heylema. En Eigen Houtjes en Trashures zijn een ongoing project, dus dat loopt ook gewoon door.
Tineke Meirink, potloodventje, 2026, Gallery Untitled