20 january 2026, Redactieteam
What Remains: Armando Mariño bij ROOF-A Gallery
Levendige kleuren en een warm, gloeiend licht tekenen gezichten, rivieren, lichamelijke aura’s en stromende reeksen maskers af, een wereld waarin voorouderlijke krachten heersen. Armando Mariño’s schilderijen stralen een magisch surrealistische energie uit en verbeelden een wereld van natuurlijke krachten waar anderen misschien al lang het contact mee verloren zijn. Maar sluimert onder dit warme licht ook iets dreigends?
Bij ROOF-A Gallery in Rotterdam opent op zaterdag 24 januari om 16 uur feestelijk de tentoonstelling What Remains. Het is Mariño’s nieuwste solotentoonstelling en zijn eerste samenwerking met de galerie.
Tijdens de opening van het FENIX Migratie Museum in Rotterdam was Mariño’s schilderij The Mexican (2019), dat deel uitmaakt van de museumcollectie, te zien in All Directions, de inaugurele tentoonstelling die meer dan honderd kunstenaars van over de hele wereld samenbracht. Het was daar dat ROOF-A Gallery-eigenares Lobke Broos viel voor Mariño’s raadselachtige schildertaal.
Armando Marino, Twin Souls, ROOF-A
In What Remains zijn meer dan twintig werken te zien, speciaal voor deze solotentoonstelling vanuit New York naar Nederland gebracht. In een interview met GalleryViewer deelt Armando Mariño enkele intieme inzichten, als voorproefje van wat vanaf zaterdag 24 januari te ontdekken valt in What Remains.
Wat vormt de kern van je praktijk?
Mijn praktijk begint in de digitale wereld. Ik speur vaak online naar beelden, via Google of sociale media, en bewaar wat mij aanspreekt tot het klaar is om getransformeerd te worden. In het atelier vertaal ik die vluchtige digitale vonken met mijn handen naar iets blijvends. Ik werk met meerdere lagen olie- of aquarelverf om een fluorescerend, hyperhelder palet op te bouwen dat doet denken aan de verzadigde gloed van onze schermen, maar een diepte heeft die alleen via fysiek pigment kan ontstaan.
In mijn atelier behandel ik het doek als een ruimte voor wat ik ‘picturale distantie’ noem. Ik vertrek vanuit herkenbare referenties uit magazines, de kunstgeschiedenis en het nieuws, en vervorm die vervolgens. Mijn doel is om een beeld te ontdoen van zijn oorspronkelijke autoriteit en het via het schilderproces opnieuw te autoriseren. Het is een voortdurende oefening in het manipuleren van gevonden beeldmateriaal, op zoek naar het ‘mooie beeld’ dat een meer verontrustende essentie maskeert, of het nu gaat over ras, ontheemding of sociale onrust.
Armando Marino, A head full of doubts, 2026 & Persona, 2018, ROOF-A
Welke ervaringen, contexten of invloeden hebben je manier van werken gevormd?
Mijn werk is sterk gevormd door de twaalf jaar intensieve academische opleiding die ik in Cuba volgde. Hoewel mijn familie een wetenschappelijke achtergrond had, gaven mijn docenten mij een diepgaand bewustzijn van hedendaagse kunsttheorie. Die basis stelt me in staat om traditionele technieken zoals olie en aquarel te gebruiken om uiterst hedendaagse thema’s aan te pakken. Het leerde me dat schilderen niet enkel een esthetische handeling is, maar ook een manier van denken in kleur.
Het bewegen tussen verschillende landschappen en landen, van de tropische intensiteit van Santiago de Cuba, via vele jaren in Europa tot mijn huidige leven in New York, heeft mijn focus op de relatie tussen figuur en omgeving aangescherpt. Mijn ervaring van ballingschap en verplaatsing heeft ‘ontheemding’ tot mijn voornaamste beeldtaal gemaakt. Ze laat me toe spanningen te onderzoeken tussen herinnering en heruitvinding, en een brug te slaan tussen de westerse kunstgeschiedenis en mijn eigen niet-westerse wortels.
Armando Marino, What Remains, 2025 & Melancholy, 2025, ROOF-A
Hoe zijn de werken in deze tentoonstelling tot stand gekomen, en hoe verhoudt de titel What Remains zich tot hun vertrekpunt en onderliggende focus?
Wat blijft er over wanneer het sacrale wordt afgevlakt tot decoratie? Wanneer sociale media en digitale tools zonder onderscheid, realiteit en artificieel vermengen, is het onderscheid tussen het echte en het vervormde verdwenen. Deze tentoonstelling onderzoekt de banaliteit van betekenis in een hedendaagse samenleving waarin waarheid het slachtoffer is geworden van gemakzucht. In een tijdperk van door AI gegenereerde deepfakes en ‘aangeleverde werkelijkheden’ worden heilige iconen en eeuwenoude mythes ontdaan van hun gewicht en herleid tot ornament en digitale ruis.
Wanneer het vitale irrelevant wordt en datgene wat stand zou moeten houden opraakt, wat blijft er dan over? Deze schilderijen onderzoeken de vervorming van onze visuele taal en vatten het moment waarop alles zijn plaats verliest en enkel de vraag ‘what remains’ overeind blijft.
What Remains van Armando Mariño opent feestelijk op zaterdag 24 januari 2026 en is te bezoeken tot en met zaterdag 7 maart 2026 bij ROOF-A Gallery in Rotterdam.
Armando Marino, Coloured, 2025, ROOF-A
Bio
Armando Mariño (°1968, Cuba, woont en werkt in New York) werd opgeleid in Cuba en zette zijn artistieke ontwikkeling verder aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam (2004–2005). Zijn werk werd getoond in solo- en groepstentoonstellingen bij onder meer Galerie Anne de Villepoix, Parijs (2024, 2021), Faction Art Projects, New York (2019), Galerie Christoffer Egelund, Kopenhagen, Fernando Pradilla Gallery, Madrid en Grusenmeyer Art Gallery, Deurle. Daarnaast werd zijn werk opgenomen in institutionele tentoonstellingen bij het FENIX Museum of Migration, Kunstmuseum Basel Gegenwart en The Watermill Center, onder andere.
