Koch x Bos in Amsterdam presenteert vanaf 24 juni een krachtige installatie van Sarah Maple die bestaat uit 650 zeefdrukken en een vloerkleed van de kunstenaar en haar baby. Samen representeren zij het aantal borstvoedingen die ze haar baby in drie maanden gaf. Iedere zeefdruk werd gepersonaliseerd: soms met krantenkoppen, soms met gefrustreerde streken en vaak met een scherp gevoel voor humor.
Als het moederschap een sollicitatiegesprek zou vereisen dan zouden de meeste mensen toch weleens achter hun oren krabben. De Tiktokker Worldshaker bewijst in een van zijn meest recente video’s maar weer eens dat TikTok veel meer is dan een plek voor kattenvideo’s, het is tegelijkertijd ook een plek om je gedachten te slijpen. Op komische doch pijnlijk duidelijke wijze presenteert hij de volslagen onredelijke verwachtingen waar fulltime moeders mee worden geconfronteerd. Hij toont in deze video (met 1,4 miljoen views) een sollicitatiegesprek voor een onbetaalde baan zonder weekenden waarbij je 168 uur per week on call bent en waarin je naast huishoudelijke en ouderlijke taken ook moet dealen met de mental load: de oneindige to-do-list waarbij je anticipeert op ieders behoeften. En dan nog zul je altijd het gevoel hebben dat je tekort schiet en continu achter de feiten aanloopt.
Ook Sarah Maple werd twee jaar geleden geconfronteerd met deze oneerlijke waardering toen ze een kindje kreeg. Op Art Rotterdam presenteerde de Britse kunstenaar in 2022 voor het eerst haar installatie ‘Labour of Love’. Ze maakt daarmee een krachtig en feministisch statement over het moederschap en de waarde die wordt verbonden aan onbetaalde arbeid van vrouwen. Deze indrukwekkende reeks is nu te zien in Koch x Bos en is bovendien uitgebracht als fotoboek van maar liefst een kilo zwaar en 6 centimeter dik. Tip: tot 24 juni kun je dit boek bemachtigen voor een early bird tarief van 30 euro.
Maple: "Voordat ik mijn baby kreeg, wist ik één ding zeker over het moederschap: dat moeders wereldwijd onderbetaald, overwerkt, uitgebuit, over het hoofd gezien en geïsoleerd zijn, met een oneindig schuldgevoel. Daarnaast wordt er van vrouwen verwacht dat ze al dit werk gratis doen. Tijdens mijn ouderschapscursus sprak één van de aanstaande moeders over haar keuze om borstvoeding te geven. ‘Een belangrijk voordeel is dat het gratis is!’ zei ze. Maar borstvoeding is een on-demand en fysiek vermoeiende taak en vrouwen horen het ten minste zes maanden te doen. Gratis? Alleen als je geen waarde verbindt aan de tijd van vrouwen. Ja, het krijgen van een baby is een persoonlijke 'keuze'. Maar het is een keuze die een man en een vrouw samen hebben gemaakt. Wat zou er gebeuren als alle vrouwen op een dag zouden besluiten dat deze 'keuze' onderaan de streep niet de moeite waard is — wanneer ze bijvoorbeeld kijken naar de negatieve gevolgen voor hun carrière en verdienpotentieel? (...) En hoe komt het dat werk dat voornamelijk wordt geassocieerd met ‘vrouwen' wordt beschouwd als ‘anders’, als onbelangrijk, onzichtbaar en ondergewaardeerd? Ook door vrouwen zelf. Sinds ik een baby heb, heb ik besloten om iedere voeding en luierwissel te registreren, inclusief de tijdsduur. Als ik terugkijk op die gegevens dan sta ik versteld van het enorme aantal uren dat ik besteed aan deze ondankbare — bezien vanuit de samenleving — taak van het ouderschap. Om nog maar te zwijgen over alle dingen die ik niet heb vastgelegd; de lengte van mijn zwangerschap, de doktersafspraken, het boeren en vasthouden, alle zorgen.. Mijn installatie 'Labour of Love' is een visuele weergave van deze gegevens over een periode van drie maanden. In totaal werd onze baby daarin 650 keer gevoed. De installatie bestaat uit 650 afbeeldingen van mezelf en mijn baby, waarbij ieder beeld een voeding vertegenwoordigt en mijn gezicht is bedekt met een handgemaakt element. Ik wil daarmee de nadruk leggen op de enorme hoeveelheid werk die van moeders wordt verwacht. Ik wil mensen uitdagen om na te denken over de waarde van de tijd die hier in steekt.”
Sarah Maple werkt in een veelheid aan kunstvormen: van fotografie en schilderijen tot performance, video en mixed media. Ze staat bekend om de humoristische manieren waarop ze relevante onderwerpen bespreekbaar maakt: van identiteit, gender en religie tot seksisme, islamofobie, stereotypen, populaire cultuur, vrijheid van meningsuiting, giftige vormen van mannelijkheid en de kunstwereld.