Tot en met 7 april presenteren FRED & FERRY (Antwerpen) en BARBÉ (Gent) samen met Waldburger Wouters (Brussel) een tentoonstelling in Platform 6a in Otegem, in de buurt van Kortrijk. De drie galeries hebben zich verenigd onder de naam ARCHIPEL en zullen in dat kader diverse tentoonstellingen organiseren buiten hun gebruikelijke gallery spaces. Platform 6a, waar de eerste tentoonstelling nu te zien is, biedt een spannende mix van onder meer privé en bedrijfscollecties — waaronder die van Marc Coucke en eerder die van Tanguy & Bieke Van Quickenborne — en artistieke samenwerkingen met galeries en kunstenaars. De tentoonstelling ‘La Primavera’ (‘De Lente’) vormt het eerste deel van een vierluik op deze locatie.

FRED & FERRY toont in ‘La Primavera’ werk van Leyla Aydoslu, Maxime Brigou en Liesbeth Henderickx.
Leyla Aydoslu maakt eigenzinnige, geassembleerde sculpturen met een architecturale context. Haar robuuste, maar tegelijkertijd ook elegante sculpturen verhouden zich altijd tot de schaal van het menselijk lichaam en tot de ruimte waarin haar werken getoond worden. De kunstenaar maakt regelmatig gebruik van afval en afgedankte (bouw)materialen, die ze vervolgens op experimentele wijze bewerkt: deels weloverwogen, deels met voorbedachte rade.
Maxime Brigou presenteert een reeks mysterieuze schilderijen in een verrassende combinatie aan materialen: van kunststof tot gips en olieverf. De schilderijen worden bedekt met een melkachtige laag waardoor het geheel iets geheimzinnigs en raadselachtigs krijgt.
Liesbeth Henderickx toont in de tentoonstelling enkele enigmatische autonome sculpturen. Haar werk is niet zelden een ode aan het romantische idee rondom vakmanschap. In haar werk benadert de kunstenaar dit vakmanschap op poëtische wijze, maar ze gebruikt hiervoor ongebruikelijk materiaal: in dit geval staaldraad.

BARBÉ presenteert in de tentoonstelling werk van Willem Boel, Charlie De Voet en Joost Pauwaert.
Willem Boel maakt rebelse doch nutteloze sculpturale machines. In de tentoonstelling presenteert hij onder andere een apparaat met strakgespannen textielvlakken die suggereren dat het apparaat gebruikt wordt om energie op te vangen. Omdat Boel voor zijn machines gebruik maakt van gevonden voorwerpen ogen ze een beetje alsof ze zijn samengesteld in een postapocalyptisch tijdperk. Als kijker is het onmogelijk om je geen voorstelling te maken van de potentiële werking van zijn werken.
Joost Pauwaert staat bekend om zijn gewelddadige kinetische installaties waarin schoonheid en gevaar samenkomen. In Platform 6a toont hij verschillende werken uit zijn serie ‘A New Study For An End Of The World’, die worden getekend door zwarte landschappen in ogenschijnlijke oorlogsgebieden, enkel opgelicht door mosterdgele explosies. Tijdens de opening van de tentoonstelling stelde de kunstenaar buiten een machine op vol auditief en visueel geweld: van rook en flitsen tot knallen en onweersgeluiden. Na de opening werd het apparaat opgesteld in de tentoonstelling als sculptuur.
‘Seasonal Painting with Groetjes’ van Charlie De Voet is ogenschijnlijk eindeloos diep. Het bruin-oranje schilderij bestaat uit talloze lagen die in korte opeenvolging zijn aangebracht. Omdat de onderliggende lagen nog niet volledig droog waren ontstaat er een bepaalde textuur in de huid van het schilderij.

In de tentoonstelling is werk te zien van Leyla Aydoslu, Willem Boel, Elen Braga, Maxime Brigou, Charlie De Voet, Matthias Dornfeld, Liesbeth Henderickx, Jean Katambayi Mukendi en Joost Pauwaert.
Tip: In ruimte 3 van Platform 6a is ook een expositie te zien van Keteleer Gallery. Sybren Vanoverberghe, een van de door de galerie vertegenwoordigde kunstenaars, nodigde voor deze gelegenheid tien andere kunstenaars uit om hun werk te tonen. Zijn eigen werk is tentoongesteld in de lobby.