Galerie rodolphe janssen in Brussel toont tot en met 22 oktober een solotentoonstelling van de Zwitserse kunstenaar Louisa Gagliardi. In ‘Around the clock’ bouwt ze voort op het concept van het geheugenpaleis, een reeks mentale technieken die al door Cicero werd gebruikt om lange toespraken te kunnen onthouden.
Een onderdeel daarvan is het loci systeem, waarbij informatie in denkbeeldige kamers wordt opgeslagen teneinde het op een later moment te kunnen activeren. Dat kan heel prozaïsch in de vorm van een boodschappenlijstje dat je onthoudt door de route door de supermarkt heel concreet te visualiseren en actief stil te staan bij ieder individueel product op zijn specifieke plek. Door informatie om te zetten in beelden krijgt het een nieuw leven, in de vorm van grijpbare en minder grijpbare beelden op je netvlies. Als je deze techniek van het geheugenpaleis toepast in je eigen huis dan ontstaat er een labyrinth aan objecten die je er mentaal geplaatst hebt, gecombineerd met herinneringen. Een vriend die in de deuropening slecht nieuws deelde. De eettafel waar al jaren iedere avond de dag wordt doorgenomen.
Gagliardi bouwt een gelijksoortig huis, een immateriële constructie van het bewuste en onderbewuste, ingevuld met haar geleefde ervaringen en filmische, soms wat dreigende en chaotische tableaus. De werken worden getekend door een veelvoud aan reflecterende oppervlakken die zelden de werkelijkheid weerspiegelen. Feit en fictie lopen moeiteloos door elkaar heen en als kijker vraag je je af of je hier kijkt naar de herinneringen of de verbeelding van de kunstenaar. Je voelt je enerzijds een voyeur, maar denkt tegelijkertijd aan je eigen geheugenpaleis.
De Zwitserse kunstenaar presenteerde eerder dit jaar een grootschalig werk in de prestigieuze Unlimited sectie van Art Basel, dat ze speciaal voor de gelegenheid maakte. In Tête-à-Tête (11 x 3,7 meter) zien we twee vrouwen die leunen op een ronde tafel die zo groot is dat het existentiële tafereel zich af lijkt te spelen op een bruiloft. Het geheel oogt chaotisch, de mensen dronken en geïsoleerd, de glazen zijn omgevallen, de borden zijn leeg en slordig gestapeld. Als je dichterbij staat dan zie je elementen die niet kloppen: een naakt lichaam op een half opgegeten boterham, de herinnering van een gezicht in de wijn, spookachtige verschijningen, de weerspiegeling van een galeriewand in een zilveren kan. Is dit een weerspiegeling van de galerieruimte waarin we dit schilderij zouden kunnen bekijken? Zelf beschrijft de kunstenaar haar werk als dat wat je ziet als je een willekeurige deur opent, plekken die vredig ogen of waar net iets is gebeurd of staat te gebeuren.
rodolphe janssen presenteert een reeks grote werken van de kunstenaar die even mysterieus als surrealistisch zijn. Een vrouw in bad die niet direct in de spiegel kijkt, maar desondanks wordt aangekeken door haar spiegelbeeld. Twee schimmige, zoenende personages in de stoom van twee pannen op het vuur. Twee mensen in een soort tent die een gesprek voeren in het licht van een zwevende, brandende lucifer.
Gagliardi begint haar proces met het maken van schetsen die ze vervolgens inscant op haar computer. Ze gebruikt het trackpad daarbij als penseel om precieze bewerkingen te maken in Photoshop, waarmee ze zorgvuldig alternatieve realiteiten creëert. Ze drukt haar werken af op glanzend vinyl, dat ze daarna bewerkt met materialen als inkt, nagellak en een melkachtige gel, waardoor het eindresultaat opnieuw visueel verwijst naar de kunstmatigheid van het computerscherm waaruit de verbeelding is voortgekomen — en de alomtegenwoordigheid van technologie in ons dagelijks leven. Op visueel vlak refereren de werken naar composities uit de kunstgeschiedenis en visuele codes uit de schilderkunst.
Gagliardi studeerde grafisch ontwerp aan L’école Cantonale d'Art de Lausanne (ECAL), gevolgd door een studie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar werk is onder meer opgenomen in de collecties van het X Museum in Beijing, Le Frac Normandie in Caen, de Zabludowicz Collection in Londen en The Julius Baer Art Collection in Zürich.