Becoming El Bobo, ,
Zoom

Becoming El Bobo

Tentoonstelling: 08/09/18 - 20/10/18

Galerie Fons Welters

Bob Eikelbooms eerste solotentoonstelling bij Galerie Fons Welters, Amsterdam

Anton Tsjechov schreef eens: ‘Alles weten en alles begrijpen doen alleen domkoppen en kwakzalvers.’ 7 september 2018 Beste galeriebezoeker, Namens de galerie en mijzelf presenteer ik u met gepaste trots mijn nieuwe solotentoonstelling, getiteld Becoming El Bobo. Deze titel is ontleent aan het werk El Bobo (1959) van Pablo Picasso, dat ik als kind zag in het Museo Picasso in Málaga, Spanje. Op het schilderij is een idioot afgebeeld met in de ene hand een fles drank en in de ander een pan met eieren. ‘El Bobo’ betekent in het Spaans zoiets als ‘de dommerd’ of ‘de gek’. Voor mij symboliseert dit werk verschillende aspecten van mijn kunstenaarschap en het leven. Dat is niet alleen omdat de Bobo de speelbal is van zijn eigen instincten en begeertes; dit werk leek mij een interessant uitgangspunt vanwege de nauwe verwantschap met mijn eigen naam en het feit dat je tegenwoordig wel gek moet zijn om nog kunstenaar te willen worden. Maar wat is nu het onderscheid tussen de gek en anderen? In tegenstelling tot hij die niet gek is, verzint de gek oplossingen voor de door hem zelf opgezochte problemen. Dit hele proces wordt door de gek zelfs gekoesterd. Het is daarnaast niet moeilijk el bobo te worden van alles wat er in de wereld gebeurt. Belangrijke werken in de tentoonstelling zijn voor mij de Fluorescent Chairs en het magneetschilderij Grammatica die Sprachkunst. De Fluorescent Chairs zijn twee plexiglas replica’s van stoelen uit mijn ouderlijk huis. Zittend in die stoelen heb ik met familie en vrienden mijn ideeën leren verwoorden. Zo leerde ik tevens de kracht van de dialoog kennen. Deze dialoog vormt nog altijd de leidraad binnen mijn werk en komt voort uit de wil iets te creëren dat ik nog niet eerder gezien of gehoord heb. Het schilderij Grammatica die Sprachkunst is voor mij belangrijk omdat het een nieuwe ontwikkeling toont binnen mijn reeks magneetschilderijen. Deze serie kan worden gezien als een eigen taal die ik heb ontwikkeld waarin collages deels worden bevrijd van de schilderkunst en spelen met de beperking van het platte vlak. Voor mij is de compositie het meest belangrijk. Zo heb ik heb gekozen voor een ruitjespatroon omdat het in eerste instantie chaotisch oogt, terwijl het uit orde bestaat. In de dialectische relatie tussen orde en chaos is voor mij de scheppingskracht van kunst gelegen. Bob Eikelboom Uitnodiging door Bob Eikelboom; installatiefoto's door Gert Jan van Rooij.