herman de vries
to be
Twee woorden. Een werkwoord. Een begin.
to be betekent eenvoudigweg zijn. Er zijn. Aanwezig zijn.
In het werk van herman de vries is die gedachte voortdurend aanwezig. Een steen is er. Een blad is er. Aarde is er. Water is er. Een mens is er. Ze vragen niet om een verklaring.
herman de vries probeert de wereld niet te beschrijven. Hij brengt haar dichterbij. Wat gevonden wordt, wordt niet noodzakelijk veranderd; wat er al is, krijgt ruimte om gezien te worden. De natuur verschijnt niet als voorstelling, maar als werkelijkheid — en als iets waarvan wij zelf deel uitmaken.
In to be ligt daarmee ook een niet-hiërarchische gedachte besloten. Mens, plant, steen, aarde en water delen dezelfde eenvoudige conditie: ze zijn er. Niet omdat ze eerst betekenis krijgen, maar omdat ze er zijn.
Vanuit *to be* komen ook andere werken dichterbij. Tekst, gevonden materialen, aarde, planten, sporen en eenvoudige handelingen hoeven elkaar niet te verklaren. Ze kunnen naast elkaar bestaan. Juist in de ruimte ertussen wordt iets zichtbaar.
We zijn gewend om te benoemen, te ordenen en betekenis toe te kennen. Het werk van herman de vries vraagt ons dit los te laten en eenvoudigweg te kijken naar wat er is.
herman de vries is inmiddels 95 jaar. Zijn lange kunstenaarschap beweegt zich steeds opnieuw naar dit elementaire punt: zijn, kijken, waarnemen.
herman de vries (Alkmaar, 1931) werkt al meer dan zestig jaar aan een oeuvre waarin kunst, wetenschap en filosofie samenkomen. Opgeleid als bioloog en natuuronderzoeker ontwikkelde hij een praktijk die geworteld is in aandacht voor natuurlijke processen, toeval en waarneming. Als lid van de Nederlandse NUL-groep en de internationale ZERO-beweging ontwikkelde hij in de jaren zestig een kunstenaarschap waarin de werkelijkheid zelf het uitgangspunt is.
Vanaf de jaren zeventig kregen aarde, planten, stenen en andere gevonden natuurlijke materialen een centrale plaats in zijn werk. In 2015 vertegenwoordigde herman de vries Nederland op de 56e Biënnale van Venetië met to be all ways to be. Zijn werk bevindt zich in toonaangevende museale collecties wereldwijd. In 2025 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Bradwolff & Partners Back Space
Pieke Bergmans
to become
Worden. In wording zijn.
Mensen spreken, materialen zwijgen. Mensen handelen, dingen worden
gemaakt. In het werk van Pieke Bergmans is de grens daartussen nooit
vanzelfsprekend geweest.
Al vroeg in haar werk vertrok zij niet vanuit het idee dat een kunstenaar vorm oplegt aan materie. Integendeel: zij vertrekt vanuit de eigenschappen van de materie zelf. Glas stroomt, zet uit en vertraagt. IJs smelt. Lucht beweegt. Zwaartekracht trekt. Materie reageert, verschuift, biedt weerstand en geeft richting.
In "Solidified Water" (2011), te zien bij Bradwolff & Partners, wordt dit
tastbaar. Een boomstam wordt in negen delen gekliefd; over ieder deel
worden hete, vloeibare glazen bellen geblazen. Bergmans observeert en
choreografeert het proces. Zonder mal groeit en beweegt het glas over het hout, zakt uit, zwelt op en verandert voortdurend van vorm. Bergmans volgt dit proces van dichtbij en zoekt het kantelpunt: vlak voordat het glas onder zijn eigen gewicht bezwijkt of breekt. Precies daar grijpt zij in om de tijd vast te houden. Eén vluchtig moment uit een doorgaande stroom van veranderingen wordt gestold.
Bergmans wil de wereld in haar werk laten zien zoals zij zich voortdurend ontvouwt: natuurkrachten die inwerken, vormen die verschijnen en weer veranderen. Niet als een beeld van de werkelijkheid, maar als de
werkelijkheid zelf — in wording. En wij staan daar niet buiten. Met wat we
doen, zeggen, maken en nalaten, nemen we deel aan wat de wereld wordt.
Pieke Bergmans (1978) studeerde aan St. Joost in Breda, Design Academy Eindhoven, ArtEZ in Arnhem en het Royal College of Art in Londen. In 2007 richtte zij haar studio’s in Amsterdam en Milaan op. Sindsdien realiseerde zij tentoonstellingen en projecten in binnen- en buitenland, onder meer bij het Victoria and Albert Museum in Londen, Vitra Design Museum en 21_21 Design Sight in Tokyo.
Haar werk bevindt zich in collecties van musea en kunstinstellingen, waaronder het Stedelijk Museum Amsterdam, Van Abbemuseum in Eindhoven, Groninger Museum, Centre Pompidou en CNAP in Parijs, en MUDAC in Lausanne.