Duo exhibition Stefan Peters & Peter Waterschoot
GA NAAR DE ZILVEREN ZEE brengt nieuw werk samen van Stefan Peters en Peter Henry Waterschoot. Beide Belgische kunstenaars onderzoeken hoe een beeld een mentale ruimte kan openen waarin waarneming vertraagt en betekenis zich geleidelijk ontvouwt. Peters vertrekt vanuit de schilderkunst, Waterschoot vanuit de fotografie. Hoewel hun medium verschilt, delen zij een fascinatie voor licht, verstilling en de manier waarop een beeld zich pas prijsgeeft aan wie bereid is langer te kijken.
Stefan Peters (*1978,Hasselt) presenteert een nieuwe reeks Cityscapes, die voortbouwt op het onderzoek dat hij met zijn succesvolle Vistas ontwikkelde. Waar die imaginaire berglandschappen de leegte en uitgestrektheid van het landschap verkenden, verschuift de aandacht nu naar de sporen van menselijke aanwezigheid. Niet de stad als herkenbare plaats staat centraal, maar het oplichten van menselijke activiteit binnen een imaginaire landschappelijke ruimte. Lichtvelden nestelen zich tussen bergen, langs water of in de duisternis en vormen mentale landschappen waarin natuur en cultuur in elkaar overvloeien. Peters schildert deze werken op de achterzijde van glas, een technisch veeleisend procedé waarbij de schildering in omgekeerde volgorde wordt opgebouwd. Het glas is daarbij meer dan een drager: het verdiept het licht, versterkt de gelaagdheid van het beeld en maakt de schilderkunst zelf tot een ervaring van kijken.
Peter Henry Waterschoot (*1969,Gent) presenteert een chromatische installatie, gedrukt op Hahnemühle Photo Rag, waarvan de fluweelzachte structuur de gelaagdheid van de kleuren subtiel draagt. Binnen zijn oeuvre evolueert kleur van een atmosferisch element naar het centrale onderwerp van de fotografie zelf. Waar vroege reeksen vertrekken vanuit warme amber- en roodtinten, verschuift het werk via diepe blauwen en groenen naar een steeds verder uitgepuurd palet waarin paars, magenta en roze een eigen chromatische ruimte openen. De recente beelden naderen het monochrome, waar kleur niet langer een eigenschap van de afbeelding is, maar de structuur wordt waarbinnen het beeld zich vormt. Die ontwikkeling gaat samen met een fundamenteel onderzoek naar de mogelijkheden van het fotografische medium. Waterschoot gebruikt kleur om de waarneming actief te organiseren. Hoewel zijn werk verwantschap vertoont met fotografen als Dolorès Marat en Todd Hido in hun aandacht voor verstilling, licht en de poëtische lading van alledaagse plaatsen, ontwikkelt hij een eigen traject waarin het zwaartepunt verschuift van narratief naar chromatiek. Zijn beelden nodigen uit tot een vertraagde, lichamelijke manier van kijken.
Hoewel hun middelen verschillen, delen Peters en Waterschoot een hedendaagse verwantschap met een Belgische beeldtraditie waarin precisie, verstilling, ambacht en een geladen alledaagsheid samenvallen. Beiden gebruiken licht niet alleen als visueel gegeven, maar als een manier om ruimte, tijd en herinnering voelbaar te maken. Hun werk zoekt intensiteit in de eenvoud: beelden die zich niet onmiddellijk prijsgeven, maar langzaam groeien in de ervaring van de kijker.
GA NAAR DE ZILVEREN ZEE ontleent zijn titel aan een vers uit de gedichtencyclus die Peter Verhelst schreef voor Peter Waterschoots fotoboek Sunset Memory (2021). De zin verwijst naar een mentale ruimte waarin waarneming vertraagt en licht, kleur en herinnering langzaam in elkaar overvloeien.
"De nacht breekt aan. Schaduwen zweven boven de kwikzilveren zee..." — Peter Verhelst, Sunset Memory (2021)