‘RADIANT CITY’ – Anne Van Boxelaere
De tentoonstelling RADIANT CITY presenteert Anne Van Boxelaeres recente werk uit haar reeks ‘Agreement’, een reflectie op de spanning tussen menselijkheid en systeem, tussen schoonheid en controle. De titel van de tentoonstelling verwijst naar Le Corbusiers Ville Radieuse (Radiant City), een ongerealiseerd modernistisch urbanistisch ontwerp uit 1930. Dit visionaire plan, bedoeld als een ‘stralende stad’ voor de moderne mens, staat symbool voor een doorgedreven rationeel en controlerend staatsapparaat. Een nachtmerrieachtige visie, waarin orde, discipline en kille efficiëntie prevaleren boven menselijke warmte en levendigheid. Le Corbusiers collega Hugo Häring omschreef het als een toekomstvisioen “georganiseerd als een Pruisische militaire wereld: ordelijk, uitgelijnd, gedisciplineerd, maar koud.”
Anne Van Boxelaere kiest bewust voor deze titel als tegenstelling. Waar Radiant City een belofte van vooruitgang en harmonie suggereert, onthult ze de onderliggende onmenselijkheid: een wereld waarin systemen en regels de overhand nemen, en waar schoonheid en verbinding verdwijnen in de maalstroom van bureaucratie en administratie.
‘Agreement’: Constructies van afspraken en tegenstrijdigheden
In de reeks Agreement onderzoekt Van Boxelaere sociale constructies aan de hand van sportvelden – een metafoor voor ontmoeting, compromis en tegemoetkoming. Deze velden zijn geen statische ruimtes, maar dynamische plekken waar regels, afspraken en ongeschreven codes samenkomen. De kleurenpaletten, geïnspireerd door stedelijke omgevingen, benadrukken deze spanning: scherpe, schreeuwerige tinten vervagen tot vale pastels, figuratie lost op in abstractie. Het resultaat is een visuele paradox, waarin orde en chaos, controle en vrijheid, schoonheid en vervreemding elkaar ontmoeten.
Haar werkwijze is doordrenkt van kritiek op visuele vervuiling en de infiltratie van reclametaal in onze dagelijkse realiteit. Zoals Geert Van der Speeten in De Standaard schreef: Van Boxelaere laat reclamebrochures infiltreren in haar werk, om zo de mechanismen bloot te leggen die onze perceptie van werkelijkheid vormgeven. Sébastien Hendrickx beschreef in De Witte Raaf hoe de ondergrond van haar collages bestaat uit lagen pagina’s uit reclamebrochures, zachtjes afgeschuurd en bewerkt met acrylverf en gesso. Dit proces transformeert schreeuwerige beelden in subtiele, bijna etherische composities – een metafoor voor hoe onze omgeving, ooit luid en opdringerig, door de tijd heen vervaagt tot een stille herinnering.
Van Boxelaeres werk is een hartstochtelijke observatie van een wereld die zowel schizofreen als onderdrukkend aanvoelt. Het tempo van het leven, de consumptie van de planeet, de onmogelijkheid om controle te behouden – het zijn thema’s die terugkeren in haar figuratieve en abstracte werken. Toch is er ook ruimte voor momenten van schoonheid, verbinding of stilte die de waanzin even onderbreken. Soms kunnen deze situaties concreet worden verwoord; in andere gevallen spreekt de stilte.
Anne Van Boxelaeres RADIANT CITY is geen aanklacht, maar een open venster naar de spanningen van onze tijd. Haar werk confronteert ons met de vraag: hoe behouden we onze menselijkheid in een wereld die steeds meer georganiseerd wordt door systemen, regels en ongeschreven codes? Of, zoals ze zelf suggereert: hoe vinden we schoonheid en verbinding in de kloof tussen orde en chaos?
De reeks Agreement nodigt uit tot reflectie – niet alleen op de wereld om ons heen, maar ook op de afspraken die we zelf maken, bewust of onbewust, om die wereld draaglijk te houden.