De Iraanse kunstenares Atousa Bandeh heeft migratie aan den lijve ondervonden, met alle complexiteit die daarbij komt kijken: een vertekende identiteit, een dubbelleven – met één voet in een vredige samenleving en met de andere in een oorlog die van buitenaf onzichtbaar is. Ze vraagt zich af: hoeveel van mij zie je? Welke kant van jou zie ik?
In haar nieuwe serie werken, bestaande uit schilderijen, installaties en sculpturen, kijkt de kunstenares vanuit haar atelierraam uit op de binnenplaats. De hemel boven haar – met de steeds terugkerende zonsondergang die haar blik vult – en de aarde beneden – een groep minderjarige asielzoekers. Ze brengen hun dagen door aan picknicktafels buiten Bandehs atelier, scrollend door hun telefoons, wachtend op hun proces.
Met dit oeuvre reflecteert Bandeh op de kracht van het zien – de kracht om het bewustzijn vorm te geven. Door de wereld om haar heen te observeren, beseft ze dat hoe we zien, wat we zien en van waaruit we zien niet alleen een kwestie is van natuurkunde, locatie en tijd, maar ook sociale, historische en emotionele dimensies omvat. Deze lagen kunnen niet worden verwijderd, maar door ons ervan bewust te worden, kunnen we de dingen duidelijker zien.