Deze tentoonstelling brengt het werk van Marc Angeli en Sophie Ko samen in een dialoog over materie, tijd en de spirituele dimensie van schilderkunst. Hoewel hun benaderingen sterk verschillen, delen beide kunstenaars een fundamenteel vertrouwen in de levenskracht van materie en in de mogelijkheid van schilderkunst om verandering, vergankelijkheid en aanwezigheid tastbaar te maken.
Marc Angeli onderzoekt sinds de jaren tachtig de mogelijkheden van het monochroom als een levende, organische schilderkunst. Zijn panelen in hout en albast, beschilderd met wijn, honing, pollen en pigment, blijven in de tijd reageren op lucht en licht. Zo wordt het schilderij geen vast beeld, maar een organisme dat ademt, veroudert en evolueert.
Angeli’s praktijk sluit aan bij de traditie van het monochroom, van Malevich tot Rothko, maar keert terug naar de aarde: naar materie die veroudert, ademt en tijd belichaamt.
Sophie Ko werkt met as, goud, aarde en andere materialen die de sporen dragen van transformatie en verlies. In haar werk fungeert materie als drager van herinnering en als overgangsruimte tussen het zichtbare en het onzichtbare. Haar beelden verwijzen naar het imaginale, een tussenwereld waarin stof en betekenis elkaar raken. Haar kunst is geen vlucht uit de werkelijkheid, maar een andere manier om haar te zien: met ogen die voorbij het oppervlakkige kijken.
Marc Angeli en Sophie Ko tonen twee complementaire visies op schilderkunst als proces: niet langer als representatie, maar als een levende praktijk waarin materie, tijd en geest met elkaar verweven zijn. Deze duo-presentatie nodigt de toeschouwer uit tot traag kijken – tot aandacht voor wat verandert, verdwijnt en opnieuw verschijnt, en onderzoekt hoe schilderkunst vandaag kan functioneren als een proces van metamorfose: tussen ontstaan en verdwijnen, tussen aarde en geest, tussen het zichtbare en het onzichtbare.