Eva Spierenburg – Moving as a Mountain
Bradwolff & Partners presenteert Moving as a Mountain, een tentoonstelling van Eva Spierenburg. Lichaam en landschap worden niet tegenover elkaar gezet, maar gelezen als één verschuivend veld van materie — een systeem waarin aarde, huid en vorm in elkaar overgaan. Wat lichaam lijkt, gedraagt zich als landschap; wat landschap lijkt, werkt als lichaam. In schilderkunst, sculptuur, textiel en tekening verdwijnen vaste grenzen niet als idee, maar in de manier waarop materiaal zich gedraagt.
Wat zichtbaar wordt, is geen lineair proces, maar materie die onder spanning vorm blijft aannemen. Onder druk van groei, erosie en verplaatsing ontstaan tijdelijke configuraties — als gesteente, als huid, als aardlagen die zich telkens opnieuw herschikken zonder vaste contour. Huid, steen en sediment functioneren niet als categorieën, maar als verschuivende toestanden binnen hetzelfde veld.
In de geconcentreerde tekening sense of sediment (56) (2024) — in acryl, potlood, inkt en grafiet op papier — wordt die spanning samengeperst op intieme schaal. Donkere massa’s leggen zich over elkaar als afzettingen, terwijl snijdende lijnen het oppervlak openen als verschuivende korst. Het beeld beweegt voortdurend tussen sluiten en doorlaten, alsof het materiaal zelf nog niet heeft gekozen.
In sense of sediment (emerged) (2024) krijgt die spanning een lichamelijk en landschappelijk oppervlak tegelijk. Textiel, garen, kussenvulling en acrylverf vormen een huid die nergens definitief sluit. Naden en rafels werken als breuklijnen; licht blijft hangen in openingen die niet oplossen maar blijven aanduiden.
Het keramische werk moving as a mountain (swallowed) (2026) vertraagt en keert die beweging naar binnen. Het verschijnt als een dunne, gespannen huid of aardlaag zonder stabiel lichaam: ongelijk, deels open, deels dichtgeslibd. Sporen van druk en handeling blijven achter als inscripties in het oppervlak. Een blauwe rand snijdt het werk af en houdt het in een toestand van spanning.
Door de tentoonstelling heen verschuift schaal als een instabiele maat. Het kleine krijgt gewicht, het grote trekt zich samen tot nabijheid. Lichaam en landschap zijn geen tegenoverstellingen maar uitwisselbare condities. Wat overblijft is geen geheel, maar een veld waarin aarde en huid elkaar blijven herschrijven.
Eva Spierenburg (1987, Utrecht) werkt in schilderkunst, beeldhouwkunst, tekening, video en performance. Ze studeerde aan de HKU en volgde residenties aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, Stöðvarfjörður in IJsland en het EKWC in Oisterwijk (2025–2026).
Solotentoonstellingen waren er onder meer bij 38CC in Delft (2025), Drawing Centre Diepenheim (2023), Kunstenlab in Deventer (2021–2022), het Chinese European Art Center in Xiamen (2019) en het Centraal Museum Utrecht (2019).
Groepstentoonstellingen includeerden Missen als een ronde vorm in het Stedelijk Museum Schiedam (2025–2026), On Limits bij VU Art Science Gallery in Amsterdam (2025–2026), When I Was You in het Chabot Museum in Rotterdam (2025–2026), Good Mom/Bad Mom in het Centraal Museum Utrecht (2025), de Papier Biënnale in Museum Rijswijk (2024) en Do We Care? in Museum de Fundatie – Kasteel het Nijenhuis (2023).
Werk van Spierenburg maakt deel uit van de AMC Art Collection, Centraal Museum Utrecht, Isala Art Collection, Collectie de Groen, de VU kunstcollectie, het Chabot Museum en particuliere collecties in Duitsland, Marokko en Zwitserland.