In februari presenteert de Nederlandse fotografe Danielle van Zadelhoff voor het eerst haar monochrome werken in België, bij Gallery Ysebaert.
In haar portretten ontmoeten kwetsbaarheid en mysterie elkaar op een ingetogen maar krachtige manier. De gezichten die Van Zadelhoff vastlegt, stralen een stille intensiteit uit. Ze vertellen een verhaal van openheid en breekbaarheid—een verhaal dat zich niet volledig laat doorgronden en slechts gedeeltelijk prijsgeeft.
Met haar camera toont Van Zadelhoff hoe kwetsbaarheid er werkelijk uitziet. Ze portretteert mensen zonder maskers: intens, eerlijk en herkenbaar. Haar werk raakt aan het alledaagse en nodigt de kijker uit tot verbinding—om emoties toe te laten en te ontdekken wat vaak verborgen blijft.
Een belangrijke rol in haar beeldtaal speelt het gebruik van clair-obscur. De spanning tussen licht en donker versterkt het gevoel van zichtbaar en onzichtbaar, van bewustzijn en onderbewustzijn. Deze techniek, bekend uit de Renaissance en toegepast door grootmeesters als Caravaggio en Rembrandt, verleent haar werk een klassieke gelaagdheid. Tegelijk voelt haar fotografie uitgesproken hedendaags aan, waarin dramatiek en intimiteit subtiel samenkomen.
De portretten nodigen uit om te vertragen, te kijken en te ervaren wat zich afspeelt tussen licht en schaduw—een wereld vol kwetsbaarheid en mysterie.