Deze tentoonstelling brengt individueel werk samen met een doorlopende gezamenlijke schilderpraktijk. In de hele tentoonstelling wordt schilderen ingezet om psychologische landschappen te onderzoeken, gevormd door persoonlijke ervaringen, herinneringen en hedendaagse realiteiten.
De werken richten zich op de menselijke figuur en innerlijke toestanden, en raken aan existentiële vragen, verantwoordelijkheid en de complexiteit van het leven vandaag. In de gezamenlijke schilderijen schilderen we elkaar live en tegelijkertijd, waardoor de rollen van subject en toeschouwer vervagen. Dit proces sluit aan bij Lacans ideeën over de Ander, waarin identiteit ontstaat in relatie, blik en ontmoeting. Ondanks de verschillende beeldtalen zijn de werken verbonden door een gedeelde focus op narratief, sfeer en emotionele resonantie.