Tijdens Art Rotterdam presenteert Contour Gallery een dialoog tussen het werk van Saidou Dicko en Anni Mertens. In deze gezamenlijke presentatie staan thema’s als kwetsbaarheid, materialiteit en transformatie centraal.
Saidou Dicko beschouwt fotografie niet als eindpunt, maar als vertrekpunt. Zijn praktijk is diep geworteld in zijn jeugd als Fulani-herder in Burkina Faso. De Fulani vormen een van de grootste en oudste transnationale pastorale gemeenschappen, gekenmerkt door seizoensgebonden migratie, landrentmeesterschap en mondelinge kennisoverdracht in West- en Centraal-Afrika. Deze ervaring van voortdurende beweging — het navigeren van territorium,
klimaat en sociale structuren — vormt een essentieel referentiekader binnen Dicko’s werk.
Zijn fotografische beelden worden verrijkt met schilderkunstige, botanische en textiele interventies, waardoor gelaagde composities ontstaan die balanceren tussen aanwezigheid en afwezigheid. Silhouetten en portretten onttrekken zich aan eenduidige identificatie en benaderen identiteit als relationeel en voortdurend in beweging — gevormd door migratie, herinnering en uitwisseling. In series als Fragile en The Shadowed People wordt kwetsbaarheid niet gepositioneerd als tekort, maar als een staat van aandacht, zorg en menselijke waardigheid. Recent presenteerde Dicko zijn werk onder meer in solopresentaties op Art Antwerp, in Parijs en Atlanta.
Anni Mertens werkt met keramiek als een ogenschijnlijk stabiel, maar in wezen veranderlijk materiaal. Door middel van stapeling, vervorming en ingrepen in het oppervlak creëert zij sculpturen die zich bewegen tussen lichaam en object, tussen industriële referentie en organische vorm. Haar tactiele benadering speelt bewust met perceptie: harde materialen lijken zacht, zware vormen ogen fragiel en instabiel. Daarmee bevraagt Mertens hoe materiaal, functie en vorm worden geïnterpreteerd en gecategoriseerd.
Tijdens Art Rotterdam presenteert Mertens haar werk op twee locaties: zowel op de beursvloer als binnen Prospects. Dit volgt op de recente presentatie van haar eerste buitensculptuur binnen het Luxembourg Art Trail, een belangrijke stap in de uitbreiding van haar praktijk naar de publieke ruimte.
De ontmoeting tussen Dicko en Mertens resulteert in een zintuiglijke en open ruimte, waarin kijken een fysieke en aandachtige handeling wordt. Beelden en objecten blijven in beweging — onvast, verschuivend en voortdurend in onderhandeling.