Cythera
Watteau’s ‘The Embarkation of Cythera’ fungeert niet als romantische idylle, maar, is een handeling zonder voltooiing, een drempel waar beeld, verwachting en projectie elkaar sturen.
Cythera markeert die tussenruimte, geen bestemming, maar een protocol van kijken. Niet de aankomst is de idylle, maar de manifestatie van verlangen die het vertrek in gang zet: kadrering, selectie, enscenering, de montage van fragmenten tot een aannemelijke fictie.
De titel fungeert als metataal voor de tentoonstelling: het beeld als vervoermiddel, de toeschouwer als passagier, de utopie als asymptoot.
Het resultaat is geen troostende mythografie, maar een kritisch kader waarin het zichtbareen het ontbrekende elkaar moduleren.
De werken van Van Lierop en Martyn opereren op het snijvlak van document en enscenering, pseudo-documentaire tactiliteit tegenover overdaad en ruis en bevragen hoe betekenis ontstaat door afwezigheid, exces of herhaling.
Cythera benoemt zo een operationele leegte: het interval waarin het beeld zichzelf legitimeert en tegelijk zijn eigen fictie verraadt. Wat resteert is geen aankomst, maar een audit van de blik: welke werkelijkheid construeren we om het vertrek te blijven volhouden?
-
Marilou van Lierop (NL, Hulst 1957) woont en werkt in Antwerpen (BE). Haar werk, voornamelijk schilderijen maar ook video's en tekeningen, is gepresenteerd in kunstgaleries, tentoonstellingen en musea in België, Nederland, Frankrijk en de Verenigde Staten (New York & Los Angeles). Haar werk is opgenomen in verschillende collecties in binnen- en buitenland en tentoongesteld op kunstbeurzen ArtBrussels, Art Rotterdam en The Solo Show in Rotterdam. Frank Taal Galerie vertegenwoordigt Marilou van Lierop in Rotterdam.
Pieter Jan Martyn (1986, BE) woont en werkt in Avelgem. Hij behaalde zijn master schilderen aan de Sint-Lucas in Ghent.
Martyn schildert op het snijvlak van archief en verbeelding: pseudo-documentaire reconstructies waarin kadrering, weglating en nabeeld de betekenis dragen.
Zijn oeuvre, van politiek-historische reeksen rond Nürnberg, RAF en de Bende van Nijvel tot recent persoonlijk werk, onderzoekt hoe beelden herinnering, gemis en intergenerationeel trauma vormgeven.
Hij schildert in sluierende, vaak opake lagen met sporen van schuren en overschrijving, zodat het beeld tegelijk toont én verbergt.