Annet Gelink Gallery is trots om Steffani Jemison te verwelkomen voor haar tweede solotentoonstelling.
Who's that yonder dressed in red?
Way in the middle of the air.*
Steffani Jemison gebruikt beweging en taal als instrumenten voor materieel en spiritueel onderzoek. Deze tentoonstelling presenteert nieuwe en recente werken die de fysieke en metaforische fenomenen van vallen en zweven, afwachting en ondersteuning als centraal thema omarmen. Puttend uit een breed scala aan historische en culturele bronnen en referenties, van geologie tot interstellaire reizen, nodigt de tentoonstelling de kijker uit om te overwegen hoe de ‘sprong van het geloof’ / the ‘leap of faith’ werkt als een esthetische, politieke, taalkundige en spirituele motor.
De titel van de tentoonstelling verwijst naar het traditionele Afro-Amerikaanse lied “Ezekiel Saw the Wheel”, geïnspireerd door het mystieke, onthullende visioen van een profeet, in de vorm van een strijdwagen. In 1950 ontleende sciencefictionauteur Ray Bradbury de titel van zijn korte verhaal “Way in the Middle of the Air” aan dit lied. Bradbury’s verhaal gaat over zwarte Amerikanen die in het geheim raketten bouwden en naar Mars ontsnapten, en de blanke buren die hen probeerden tegen te houden. Jemison is steeds in dialoog met deze en andere teksten, gefascineerd door denkers die werken binnen - of schrijven over - een zwarte radicale traditie waarin vlucht, lucht, de hemel, de sterren en de zee verschijnen als methoden van terugtrekken en ontsnapping.
In de centrale werken van de tentoonstelling, een video en een lenticulaire print waarin tumblers draaien, springen en zich in de lucht storten, appelleert de kunstenaar aan ons voortdurende verlangen naar vrijheid, ook onder de meest onmogelijke omstandigheden. In de video Bound is de lucht te zien, met daarover het vervormde logo van het Amerikaanse trampolinebedrijf SkyBound, waardoor de film een speelse laag van lexicale tegenstellingen krijgt. Twee tumblers treden op als vertellers; ze beschrijven vanuit hun perspectief het vliegen, en samen met de koortsachtige, geïmproviseerde drums van Brandon “Buz” Donald vormen ze de soundtrack voor deze show. De achteloze vrijheid die ontstaat door te vliegen wordt ook opgeroepen door de glinsterende nachtelijke hemel in een gevonden cyclorama, een theaterdoek waartegen de video is gekaderd. De lenticulaire print, een medium dat Jemison nieuw introduceert in haar repertoire van vervlogen en ongrijpbare beelden, voert de kijker mee naar een mix van nostalgie en futurisme, en nodigt je uit om een eigen positie te kiezen. De lenticulaire print en de cyclorama-achtergrond benadrukken de fascinatie van de kunstenaar voor de geschiedenis van bewegende beelden, perspectief en zicht als belichaamde fenomenen.
De tekeningen in de tentoonstelling verbinden het beeld van een wiel 'ver weg in het midden van de lucht' met Jemisons voortdurende verkenning van de mythe van Icarus. Nieuwe werken in acryl op messing verwijzen naar Centraal-Afrikaanse kosmogrammen, de mysterieuze taal van het Hamptonees en naar Newtons 'pijl van verlangen' waarmee de kunstenaar zoekt naar tekenen van openbaring en gedeelde politieke gevoelens over de grenzen van continenten en generaties. Geëtste en geschilderde werken op verzilverd glas roepen beelden op van ongrijpbare, tuimelende, vallende en vliegende figuren, opgehangen met behulp van door de kunstenaar ontworpen spansystemen.
*Ezekiel Saw the Wheel
Wie is dat daar, gekleed in het rood? Midden in de lucht.
Sommige werken interageren met een stalen sculpturale interventie in de galerie, geschaald naar de proporties van een menselijk lichaam. De modulaire sculptuur doet misschien denken aan een jungle gym, misschien aan steigers, en functioneert binnen Steffani Jemison’s praktijk als een hernieuwbaar modulair netwerk waarbinnen lichamen, tekeningen en objecten op elkaar inwerken.
In haar werk kijkt Steffani Jemison omhoog naar de hemel en duwt ons de lucht in, in de hoop het gewicht van de zwaartekracht op te heffen dat ons naar de grond trekt en zich aan haar bindt.
Steffani Jemison (Berkeley, VS, 1981) woont en werkt in Brooklyn, NY. Haar werk is momenteel te zien in De Balie, Amsterdam, NL (tot 18.12.2024); The Metropolitan Museum of Art, New York, VS (tot 17.02.2025); het Museum of Contemporary Art Denver, VS (tot 02.02.2025); het Art Institute of Chicago, VS (tot 02.12.2024), en CAPC Bordeaux, FR (tot 04.05.2025).
In oktober 2024 ontving Jemison de Lafayette Anticipations productiebeurs voor Art Basel Parijs 2024. Enkele recente tentoonstellingen en opdrachten zijn: Centre d'art contemporain Genève, CH (2024), MoMA/PS1, Queens, New York, VS (2021), de Whitney Biënnale, New York, VS (2019), Stedelijk Museum, Amsterdam, NL (2019); De Appel, Amsterdam, NL (2019); Jeu de Paume, Parijs, FR (2017); MASS MoCA, North Adams, VS (2017); en het Museum of Modern Art, New York, VS (2015).
Haar werk is opgenomen in de openbare collecties van het Metropolitan Museum of Art (New York, VS), MoMA (New York, VS); het Art Institute of Chicago (Chicago, VS), het Whitney Museum of American Art (New York, VS); het Hirschhorn Museum (Washington, VS), Kadist (Parijs, FR); Castello di Rivoli (Turijn, IT); Stedelijk Museum (Amsterdam, NL), en het Studio Museum in Harlem (New York, VS).