Beeldend kunstenaar Mariken Wessels (1963) studeerde acteren aan de Amsterdamse Toneelschool. Na een decennialange acteercarrière in de jaren negentig studeerde ze beeldende kunst aan de Rietveld Academie in Amsterdam, voordat ze een zelfstandige kunstenaarspraktijk begon. Haar werk bestaat uit het kunstenaarsboek, fotografie, video, installatie en beeldhouwkunst. Haar artistieke visie is gevormd door haar ervaringen in het theater. Ze werkt met scènes en scenografie, rollenspel en karaktervorming. Meerlagige projecten verweven toegeëigend beeldmateriaal en zelfgeproduceerde beelden om relaties tussen onder meer de publieke en private sfeer of fictie en non-fictie opnieuw te verbeelden. In de afgelopen jaren is de rol van lichamelijke expressies prominenter geworden, voornamelijk verbeeld door keramisch werk, fotografie, collage en video.
De reeksen Mama en The Sculptor en de op zichzelf staande sculptuur The Chosen One zetten de zoektocht van de kunstenaar naar de lichamelijkheid van het lichaam voort. De sculpturen en collages raken aan de aantrekkingskracht van het gluren naar andermans lichaam of afbeeldingen daarvan. De beeldengroep Mama legt een verband tussen de millenniumoude traditie van zogenaamde Venusfiguren, meestal geïnterpreteerd als beelden die vruchtbaarheid symboliseren, en hedendaagse pornografisch geïnspireerde erotische beelden. De sculpturen tonen borsten, die soms overgaan in een fallus en erogene zones. Het kneedbare materiaal klei wordt getransformeerd in iets hards en kunstmatigs. Wessels ontwikkelde haar eigen glazuur om de huid van de sculpturen een satijnachtig gevoel te geven.
In de serie The Sculptor steekt Wessels de draak met het idee van de oppermachtige mannelijke schepper. De collages zijn gebaseerd op foto's uit pornoblaadjes uit de jaren 1970, waaruit Wessels de vrouwenlichamen knipte en deels verving door klei, het oermateriaal voor de menselijke creatie. Mama en The Sculptor zetten ontvangen ideeën over de man-vrouw relatie op hun kop en spotten met erotiek en seksualiteit in het tijdperk van algoritmes. Wessels' interpretatie van het vrouwelijk lichaam abstraheert het en bevrijdt het van zijn status als muze voor de mannelijke verbeelding. Werken uit deze serie zijn gepubliceerd in Fruits of Labor (Van Zoetendaal, 2023), een co-publicatie met kunstenaar Ruth van Beek.
Een werkperiode als artist-in-residence bij het Europees Keramisch Werkcentrum in Oisterwijk (NL) in 2018 en 2019 maakte Wessels vertrouwd met klei als materiaal, waarmee ze beelden maakte als lichaamsachtige landschappen in verschillende maten. Sommige daarvan zijn geïnspireerd op een sequentie uit de beroemde Human and Animal Locomotion fotografische studie van Eadweard Muybridge, die een zwaarlijvige vrouw toont die vanuit een liggende positie opstaat. Het culmineerde in het boek Miss Cox (Fw:Books, 2020), ontworpen door Hans Gremmen, met installatiebeelden van sculpturen, originele fotografische werken van zwaarlijvige lichamen die onder water zweven, alsook studio-overzichten met schetsen en inspiratiebronnen. Foto's, sculpturen en een videowerk uit het overkoepelende project Nude - Arising from the Ground werden opgenomen in de groepstentoonstelling Human After All: Ceramic Reflections in Contemporary Art in Museum Princessehof, Leeuwarden in 2021.
Wessels' kunstenaarsboek Taking Off. Henry my Neighbor verscheen in 2015 bij Art Paper Editions en werd alom geprezen. Het boek werd bekroond met een eervolle waardering op de Leipzig Book Fair (Best Book Design from all over the World, 2016) en won de Author Book Award op Les Rencontres d'Arles (2016), nadat het was opgenomen in de selectie voor Best Book Designs from the Netherlands and Flanders (2015). Dit kunstenaarsboek vormt het derde deel van een open trilogie over het zelfbeeld in amateurfotografie op de grens van het publieke en het private. De eerdere twee delen zijn Elisabeth-I want to eat (2008) en Queen Ann. P.S. Belly cut off (2010).
Taking Off werd in verschillende ruimtelijke opstellingen tentoongesteld in het Nederlands Fotomuseum Rotterdam (2016), als solotentoonstelling in Fotomuseum Antwerpen (2016), als onderdeel van Photo Oxford (2017), en binnen de context van de trilogie, als onderdeel van een grote solotentoonstelling in het Haags Fotomuseum (2017).
Wessels' fotowerken en kunstenaarsboeken zijn wereldwijd verzameld door musea, bibliotheken en particuliere verzamelaars, waaronder Centre Pompidou (Parijs), ICP en MoMA (New York), Bayerische Staatsbibliothek (München), Stedelijk Museum (Amsterdam), Kunstmuseum Den Haag, Fotomuseum Den Haag, Fotomuseum Antwerp (België), de Verbeke Foundation (België) en Ampersand Foundation (Johannesburg).