The Last Impressions of Home
Met The Last Impressions of Home presenteert de kunstenaar zijn familiehuis alsof het een extra familielid is, één dat in stilte verhalen in zijn muren heeft bewaard. Nu het huis op de rand van sloop staat, wordt het zowel samenwerkingspartner als onderwerp, werkend met de kunstenaar in een laatste afscheid.
Zanni transformeerde het huis in een reusachtige pinhole camera obscura, waarbij elke kamer fungeerde als camera. Op de muren plaatste hij lichtgevoelige vellen papier, en via een kleine opening werd de buitenwereld naar binnen geprojecteerd. Zo ontstonden grootformaat negatieve beelden van de tuin, de buurt en het huis zelf.
Het proces was zowel technisch veeleisend als diep persoonlijk. Elk raam moest worden afgedekt, de keuken werd omgebouwd tot donkere kamer, en de badkamer tot spoelruimte. Werkend in totale duisternis in een leeg huis dat meer dan een eeuw familiegeschiedenis had meegemaakt, ervoer Zanni de ruimte als buiten de tijd geplaatst. Toen het licht door het gaatje binnenkwam, leek het huis opnieuw tot leven te komen; de muren veranderden in doeken voor geleefde herinneringen en echo’s uit het familiearchief.
De resulterende foto’s zijn niet perfect: gekreukt, ongelijk, gemarkeerd door vingerafdrukken en toeval. Deze sporen benadrukken de intimiteit en authenticiteit van het werk, en de samenwerking tussen kunstenaar en onderwerp. Door de beelden als negatieven te tonen, richt Zanni onze aandacht op wat doorgaans verborgen blijft: de foto als zowel aanwezigheid als afwezigheid; de afdruk die we zien, het negatieve dat stilletjes zijn spoor draagt, en het vluchtige moment van licht dat het voortbracht.
The Last Impressions of Home gaat niet alleen over het documenteren van een huis, maar ook over het vasthouden van wat het betekende als thuis. Het bouwt een fragiele visuele brug tussen persoonlijke herinnering en collectieve geschiedenis, en nodigt het publiek uit te reflecteren op de ruimtes die ons vormen en de sporen die ze achterlaten.