Frank Taal Galerie

Techniek: Machine cut, set and welded aluminium, alu-paint, laser cut wood (birch, MDF), laser cut acrylic, 3d-printed PLA, silicone, acrylic paint, lacquer, spray paint.

Formaat: 29 x 55,5 x 38 cm

Authenticiteit: Certificaat bij kunstwerk

Editie: uniek werk

Prijsklasse: € 2.000 - € 4.000

Status: te koop

Attic Memory : Specter, 2024

Tijdens de digitale revolutie is onze relatie met technologie verschoven van directe fysieke interacties naar meer abstracte, digitale ervaringen. Vroege elektronica vereiste directe, hands-on interactie. Apparaten zoals radio's, bandrecorders of vroege computers hadden fysieke knoppen en wijzerplaten die gebruikers moesten hanteren. Het indrukken van een knop, het draaien aan een wiel of het plaatsen van een schijf creëerde een duidelijke, tastbare verbinding tussen de gebruiker en de technologie. Dit maakte de ervaring van het gebruik van technologie direct en persoonlijk, met een intentie en controle. Dit gevoel van direct contact is niet meer terug te vinden in de touchscreens en prompts van tegenwoordig. We glijden over het textuurloze en gladde oppervlak van onze smartphones, we streamen digitale content zonder dat we vinylplaten, VHS-banden of cd's hoeven op te slaan. Het roept een onstoffelijk gevoel op, waarbij technologie meer een onzichtbare kracht of idee wordt dan iets concreets en fysieks. Welke kwaliteiten gaan verloren bij de overgang van analoog naar digitaal? En hoe kan het sculpturale medium, dat traditioneel te maken heeft met het vormen en manipuleren van materie, een rol spelen in het reflecteren op digitale en immateriële trends? In zijn tentoonstelling 'Moving & Storage' onderzoekt Ruben Mols deze vragen. Hier presenteert hij twee nieuwe series sculpturen die ingaan op de cognitieve band die we hebben met onze elektronische apparaten, hoe deze zelf zijn veranderd en ook ons hebben veranderd en de manier waarop we handelen. Beide series spelen met schaal en uitvergroting waarbij de nadruk ligt op de fysieke aanwezigheid in plaats van de 'impliciete' digitale functie. De werken zijn het resultaat van een ingewikkeld artistiek proces dat het gebruik van industriële technieken en gereedschappen mengt met traditionele technieken en materiaalkennis. Dit huwelijk tussen industriële productie en handwerk is bedoeld om de nauwe relatie tussen mens en machine opnieuw te overwegen. Door bekende en onbekende objecten en visuele talen te herinterpreteren, nodigt Ruben het publiek uit om na te denken over onze technologische omgevingen (vroeger en nu) en ons groeiende technologische zelf.