Jan Eric Visser transformeert afgedankte materialen tot sculpturen die consumptie, afval en tijd onderzoeken. Het werk uit 2012 combineert alledaagse objecten zoals kranten, folders en huishoudafval met was en as. Het gebruik van deze vaak over het hoofd geziene materialen vormt een samenhangend geheel dat spreekt over de vergankelijkheid van objecten en de cyclus van consumptie.
Visser’s werk daagt de toeschouwer uit om de waarde van wat doorgaans wordt weggegooid opnieuw te overwegen, en suggereert dat schoonheid en betekenis kunnen opkomen uit de meest gewone en vergeten materialen.