In essentie draait Sophie de Vos' praktijk om het concept van de menselijke aard en de vragen die daarbij horen. Door na te denken over wat het betekent om mens te zijn - onderwerpen als vergankelijkheid, verval en het verstrijken van de tijd - kan ze diep graven, reflecteren op haar eigen percepties over deze onderwerpen, evenals op collectieve ervaringen. Sophie's werk combineert levende en niet-levende elementen om de essentie van het onderwerp vast te leggen. De pikzwarte achtergrond waar deze elementen lijken te verschijnen - of in te verdwijnen - heeft betrekking op het verborgene, het geheimzinnige en het onbekende, waardoor er een mysterieuze sfeer ontstaat.
Op een delicate en kwetsbare manier weet Sophie op deze manier vragen te stellen zonder naar specifieke antwoorden te zoeken. Haar werken vertellen verhalen door middel van beeld en taal, en delen een poëtische betekenis door middel van haar toegeschreven titels. Ze delen verhalen die zijn geïnspireerd door haar sterke interesse in de menselijke psyche en het menselijk lichaam, evenals persoonlijke herinneringen, emoties en ontmoetingen.