Weg van lijn- en figuratieve kunst, ontwikkelde Karen van de Vliet een nieuwe benadering van haar werk die gericht is op het omarmen van een onvolmaakte schoonheid. Door te werken met het concept van een vlek, was Karen in staat om terug te gaan naar de basis, naar de essentie, die nog steeds de kern vormt van haar praktijk. Ze is geïntrigeerd door vormen die zijn ontstaan op de verweerde, afgebroken, gebroken, geschaafde en gedeukte oppervlakken. In deze verweerde delen vindt Karen de essentie van ware schoonheid. Geïnspireerd door deze bevindingen, creëert ze wonderlijke abstracte stukken die imperfectie overwegen. Acrylverf, water en verschillende andere materialen worden intuïtief aangebracht - vaak op ongespannen katoen - waardoor expressie de vrije loop kan.