De werken van Rezi van Lankveld gaan over het aan de oppervlakte verschijnen van iets dat er al was, onbewust, als een herinnering, déjà-vue of hallucinatie - anders dan de representatie van een tastbare werkelijkheid. De totstandkoming van het schilderij markeert zo het moment waarop verleden en heden samenkomen. Van Lankveld vermijdt daarbij eenduidige conclusies en haar werken bevinden zich in een permanente staat van wording. Zowel in het ontstaan als in het bestaan van de schilderijen, vindt er een constante ontdekking van het beeld in de materie plaats.