Selkies, of zeehondenvrouwen, zijn gedaanteverwisselende wezens uit de Keltische en Scandinavische folklore die zich tussen de parallelle werelden van zee en land bewegen en nooit echt tot een van beide behoren. Hier zijn de gefragmenteerde beelden alles wat er bestaat van een film die begint aan het einde van de selkie-mythe, nadat de zeehondenmoeder haar mensenkinderen heeft achtergelaten en is teruggekeerd naar het onderwaterrijk. De exacte verhaallijn van de fragmenten is onbelangrijk. Ze zijn opgenomen op Super 8-film in het noorden van IJsland, in de buurt van de fjorden van Skagafjördur. In plaats van ze te ontcijferen, kan de kijker in plaats daarvan een afwezigheid voelen, een afwezigheid die bijna zijn eigen agentschap heeft.
Geïnteresseerd in volkslegendes die het onderscheid tussen menselijk en niet-menselijk vertroebelen, gaat kunstenares Lucy Cordes Engelman met haar materiaal om als een medewerker, zich altijd bewust van de eigen en onafhankelijke kracht ervan. Hier benadert ze het werk als elementen van een verlangen naar de waterige oorsprong van het leven - een verlangen dat zich verdiept met een erkenning van de machtige macht van de oceaan over ons.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)