In Stellar·Magnitude onderzoekt Francisca Snel de kwetsbaarheid van duisternis en de manier waarop onze waarneming van licht wordt beïnvloed door onze omgeving. De serie ontstond vanuit haar verhuizing van Rotterdam naar het landelijke Friesland, waar de overgang van de verlichte stad naar een veel donkerder landschap de invloed van lichtvervuiling plotseling tastbaar maakte.
De titel verwijst naar de astronomische magnitudeschaal waarmee de schijnbare helderheid van sterren wordt beschreven. Wat wij kunnen zien wordt niet alleen bepaald door de helderheid van een ster, maar ook door onze positie, de atmosfeer en de hoeveelheid kunstlicht om ons heen. Naarmate onze omgeving steeds sterker wordt verlicht, verdwijnen sterren letterlijk uit ons zicht.
Snel bouwt haar glazen sculpturen op uit lagen transparant en gekleurd glas, waarin fragmenten van metalen zoals koper en zilver worden verwerkt. In het glas kunnen deze elementen doen denken aan lijnen, sporen of fragmenten van een onbekend hemellichaam. Tegelijkertijd verwijzen de metalen naar de infrastructuur achter kunstlicht: geleiding, elektriciteit en technologie.
Met glas, kleur en metaal maakt Stellar·Magnitude de spanning tussen verlichting en duisternis zichtbaar en stelt Snel de vraag wat er onzichtbaar wordt wanneer er te veel licht is.