In Translucent XVIII van Karen van de Vliet bewegen fijne kleurlijnen door lichte, transparante verf naar een compacte zwarte vorm. Geel, blauw, rood en groen blijven in het donkere oppervlak zichtbaar, alsof de kleur eronder doorloopt.
Verschillen in glans, transparantie en reliëf geven het abstracte schilderij een uitgesproken fysieke aanwezigheid. Van dichtbij worden steeds nieuwe lijnen, kleursporen en verschuivingen in het oppervlak zichtbaar.