In Dreams and Hope ontwikkelt Vera Klaus een nieuwe beeldtaal waarin terugkerende, boogvormige vormen doen denken aan bergen, schuilplaatsen of fragmenten van een denkbeeldig landschap. Transparante kleurvelden, getekende contouren en tactiele sporen vormen samen een gelaagd ritme tussen spontaniteit en structuur. Het grote formaat van 180 × 120 cm versterkt het ruimtelijke karakter van de compositie.