Het unieke en eigenzinnige oeuvre van Stefaan Vermuyten laat zich moeilijk onderbrengen binnen de categorieën van de hedendaagse
schilderkunst. Zijn werk is een merkwaardig patchwork van gevonden beelden, een catalogus van situaties, een verzameling verrassende
representaties van banale of tegenstrijdige werkelijkheden en fenomenen. Vermuyten slaagt erin onze eindeloze worsteling met
de complexiteit van de wereld te sublimeren, zonder uitleggerig of mimetisch te worden.
De bijzondere charme van zijn beelden draagt een illusionistische en absurde ondertoon in zich, die doet denken aan het duistere en
tragikomische werk van Samuel Beckett. In de veronderstelde banaliteit van zijn beeldtaal schuilt een rauwe existentiële werkelijkheid – geen melige poging om medelijden of empathie op te wekken, maar een oprechte, ontwrichtende onrust over de menselijke conditie.
Met humor, verbeeldingskracht en gedurfde keuzes weet Vermuyten keer op keer zowel de toeschouwer als zichzelf te verrassen.