Het werk van Piet Dieleman kenmerkt zich door een precieze maar speelse discipline. Zijn schilderijen tonen vaak een dialoog tussen kleurrijke vlakken en meer ingetogen grijze werken. Samen functioneren ze als een visueel spanningsveld: het kleurige werk onderzoekt intensiteit en nuance van kleur, terwijl het rustige grijs de ervaring ervan versterkt.
Centraal in zijn werk staan de dots – zorgvuldig geplaatste bollen die ritme en structuur aan het beeldvlak geven. Ze sturen subtiel onze perceptie van kleur. Een groene dot op geel voelt vanzelfsprekend, terwijl dezelfde dot op oranje spanning oproept. Tegen een blauwe achtergrond lijkt diezelfde groene dot bijna op te gaan in het vlak. Op deze manier onderzoekt Dieleman de werking van kleur en perceptie, verwant aan de traditie van de Bauhaus-kleurenleer.
De dots creëren een visueel ritme dat doet denken aan muziek. Door variaties in afstand, schaal en dichtheid ontstaan momenten van harmonie en disbalans. Grote velden met open ritmes voelen ruim en licht, terwijl compactere velden de spanning concentreren. In hun ogenschijnlijke eenvoud ontwikkelen Dielemans schilderijen zo een complex spel tussen kleur, ritme en waarneming.