Dit werk is een onderzoek naar mogelijk en onmogelijk evenwicht waarin de ‘perfecte’ bolvorm de hoofdrol speelt. Perfect als bol, imperfect als stapelbare vorm en daardoor uitdagend ... De enige vorm van evenwicht bij de bolvorm is het evenwicht met zichzelf. Elke vorm heeft z’n imperfectie in een variabel gebruik... Stapelen is organiseren in de ruimte. Bolvormen stapelen is als actie een voortdurende/blijvende actie waardoor de drang om de bolvormen te f ixeren in hun stapeling me blijft intrigeren. Door het fixeren van die bewe ging wil ik het onmogelijk evenwicht kunnen observeren, vormen begrenzen, afbakenen om te begrijpen, wie houdt wie in evenwicht. Het organiseren kan gebeuren door te groeperen. Vormen bundelen, vor men samenhouden door middel van de rode draad als een ‘denkbeeldige steun’ in het evenwicht. De rode draad is hier soms drager van evenwicht en soms bewaker van even wicht maar telkens vanuit een speels verlangen het onmogelijke mogelijk te maken. Hoe groter dat verlangen hoe meer mogelijk wordt. Het verlangen om evenwicht te zoeken is een grootse tocht om ons zelf toe te laten een creatieve oplossing te mogen fantaseren -Tekst: Stefaan Dierick-