10 july 2026, Flor Linckens
Laatste kans: de intuïtieve precisie van Mario De Brabandere
Hilde Vandaele Gallery in Watou presenteert tot en met 19 juli een tweede solotentoonstelling met werk van Mario De Brabandere. De Belgische kunstenaar toont hierin een aantal recente schilderijen en wandobjecten waarin zijn beeldtaal wederom tot de essentie wordt teruggebracht. Zijn werken worden getekend door gebogen lijnen, abstracte vormen, geometrische vlakken, krachtige kleurvelden en sobere composities. Deze werken zijn vaak ongetiteld, alsof niets de aandacht mag afleiden van dat wat centraal zou moeten staan: een optimale relatie tussen vorm, compositie, kleur, perspectief en materiaal. De Brabandere zoekt daarbij naar een zeker evenwicht. Dat punt bereikt hij niet middels een vooraf uitgedacht concept, maar vanuit een voortdurend proces van kijken, verzamelen en maken.
De kunstenaar is al veertig jaar actief in het kunstenaarsvak en heeft in die tijd een indrukwekkend en gevarieerd oeuvre opgebouwd. Zijn werken worden gekenmerkt door een zekere eenvoud, uitgekiende verhoudingen en strakke geometrische vormen. De resulterende schilderijen, tekeningen en sculpturale objecten worden geïnspireerd door alledaagse motieven uit het dagelijks leven, van vlaggen tot voertuigen. Maar de kunstenaar is daarnaast net zo goed geïnteresseerd in de lelijke elementen van het leven. De Brabandere zoekt in zijn praktijk het spanningsveld op tussen spontaan en gecontroleerd, tussen abstractie en figuratie, tussen verwijzingen naar de kunstgeschiedenis en nieuwe abstracte composities.
In een interview met kunstjournalist Hilde Van Canneyt deelt de kunstenaar een inkijkje in zijn denkwereld.
De Brabandere: "Alles – àlles en altijd - wat ik doe, is in functie van de kunst. Ofwel ben ik met mijn handen bezig ofwel ben ik in mijn hoofd aan het werk. Alles kan me inspireren. Dat kan gaan van een vorm die ik op straat zie of een combinatie van kleuren. Ik heb ook altijd iets bij om te noteren, en dan neem ik een notitietje van een curve bijvoorbeeld. Of als ik iets interessants zie van vorm, kan het zijn dat ik terugkeer om de vorm goed te ontleden en een schets te maken. De enige ontspanning die ik heb, is tv-kijken. Maar dan zit ik nog naar de achtergrond te kijken.”
Die voortdurende aandacht voor de wereld om hem heen vertaalt zich vervolgens in beelden waarin de herkenbare werkelijkheid langzaam oplost in abstractie.
De kunstenaar hecht daarbij bijzondere waarde aan zijn materialen, die volgens hem geen neutrale ondergrond vormen, maar juist een belangrijk deel van het werk bepalen. De Brabandere werkt regelmatig met hout, karton en papier en geeft materialen vaak een tweede leven. Die materialen dragen niet zelden een interessante geschiedenis met zich mee. De kunstenaar brengt de verf vervolgens in vele dunne, transparante lagen aan. In de resulterende werken blijven gebruikssporen van het materiaal en sporen van het maakproces dikwijls zichtbaar.
In een interview met Manuela Klerkx voor GalleryViewer deelde de kunstenaar het gevoel van een werk dat af is, dat precies goed voelt.
De Brabandere: “U moet zich een brandkluis met een cijferslot voorstellen. Er is maar één code om het cijferslot te openen. Alle andere zijn verkeerd. Schilderen is als het ware een zoektocht naar die ene penseelstreek, die ene kleur die als een geheim cijferslot het schilderij kan ‘openen’. En net als bij een cijferslot kan dat maar op één manier. Want er is er maar één de juiste. En als schilder moet je die zien te vinden. Ieder nieuw werk weer. En dat is niet eenvoudig, maar als je die eenmaal hebt gevonden… Dat is toch het mooiste wat er is.”
Toen het werk van De Brabandere in 2010 gepresenteerd werd in Galerie De Ziener in Asse, een galerie die in 2024 haar deuren sloot, werd het geïntroduceerd door Jan Hoet: oprichter en voormalig artistiek directeur van het S.M.A.K. Hoet: “Het sterke constructivisme van [Mario De Brabandere] heeft niet tot doel de wereld te veranderen, (…) het gerealiseerde werk is het doel op zich.” Hij noemde het werk bovendien ‘academisch’, omdat het is “onderbouwd door een stevige vakkennis”. Daarbij gaat de kunstenaar tegelijkertijd ook heel intuïtief te werk.
Mario De Brabandere werd in 1963 geboren in Tielt en woont en werkt tegenwoordig in Gent, waar hij schilderkunst en beeldhouwkunst studeerde aan het Sint-Lukas. Hij presenteerde zijn werk onder meer in het Teylers Museum en De Vishal in Haarlem, BOZAR in Brussel, het Roger Raveelmuseum in Zutte en Arti et Amicitiae en De Brakke Grond in Amsterdam. In de tentoonstelling ‘Van De Wereld’ in Abdij van Park was zijn werk te zien naast het werk van Ann Veronica Janssens en Marlene Dumas. Het is daarnaast opgenomen in verschillende privécollecties en de collectie van het S.M.A.K. in Gent.
