04 may 2026, Flor Linckens
Laatste kans: de ongrijpbare lichamen van Lieve Hakkers
Bij tegenboschvanvreden in Amsterdam is tot en met 16 mei de solotentoonstelling ‘Third Opinion’ van Lieve Hakkers te zien. Daarin presenteert de kunstenaar een reeks schilderijen met herkenbare elementen als lichamen, gezichten, kikkers, kwasten en ovenwanten, maar ze speelt in haar composities tegelijkertijd met die leesbaarheid.
Het lichaam speelt een belangrijke rol in de praktijk van Hakkers, maar zelden als duidelijk afgebakend geheel. Haar mysterieuze figuren zijn allesbehalve vastomlijnd: soms lossen ze op in hun omgeving of lijken ze ter plekke te transformeren. In sommige schilderijen verschijnen mensachtige wezens, al dan niet met gefragmenteerde lichamen of ontbrekende ledematen. In andere werken hebben haar ambigue personages meer weg van een dier of monster. Figuratieve symbolen, die bepaalde connotaties dragen, worden afgewisseld met abstracte kleurvlakken en herhalende patronen.
Tijdens het kijken probeer je de taferelen te duiden en denk je na over je eigen relatie met je lichaam en welke ideeën daarachter schuilen. De schilderijen raken aan bredere maatschappelijke en culturele opvattingen over lichamelijkheid, autonomie, fluïditeit en expressie, en aan de vraag in hoeverre het lichaam überhaupt vast te leggen valt binnen zulke kaders. Tegelijkertijd speelt ook de politieke lading van het lichaam een rol, als iets dat wordt bekeken (‘the gaze’), gevormd en geïnterpreteerd. Het zijn thema’s die de kunstenaar ook bezighouden en haar schilderijen lijken de complexiteit en tegenstrijdigheid van deze onderwerpen te vangen.
De kunstenaar omarmt daarbij de persoonlijke interpretaties van de kijker. Over haar werk ‘A Niche Within a Niche Within a Niche’ (2026) schreef ze op Instagram dat haar favoriete reacties waren dat de groene lampen iets weg hebben van migraineverschijnselen en dat handen van het personage lijken op bananenschillen. De titels van haar werken dragen vaak enigmatische, ietwat ondoorgrondelijke titels als ‘Character Assassination’ (‘Karaktermoord’) en ‘Support Mittens’ (‘Steunwanten’, als een soort emotioneel steunobject).
Voor haar schilderijen werkt de kunstenaar met (ei)tempera, acrylverf, houtskool, inkt, olieverf en oliesticks en haar praktijk wordt getekend door experiment. Ze maakt haar verf vaak zelf zodat ze haar palet zorgvuldig kan samenstellen. Ze let daarbij op een optimale verhouding van viscositeit, dekking, plasticiteit en vetheid. Hakkers mengt haar pigmenten, voegt een medium toe en schildert vervolgens met losse penseelstreken, in dunne lagen. Eerdere stappen en het werkproces als geheel blijven vaak zichtbaar. Voor deze nieuwe werken werkt de kunstenaar voornamelijk met donkere, schemerige kleuren als blauw, groen, bruin en zwart, met uiteenlopende lichtaccenten in neonachtige kleuren.
Hakkers laat zich voor haar beeldtaal onder meer inspireren door de literatuur, de (kunst)geschiedenis en online beeldcultuur, gecombineerd met persoonlijke herinneringen en emoties.
Lieve Hakkers werd in 1996 geboren in Oldenzaal en woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde aan de AKI ArtEZ in Enschede en was daarna twee jaar resident bij De Ateliers in Amsterdam. In 2025 mocht ze de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst in ontvangst nemen. Haar werk was eerder onder meer te zien in het Koninklijk Paleis Amsterdam, W139, het Antoni van Leeuwenhoek Nederlands Kanker Instituut en het Van Gogh Museum als onderdeel van Vincent op Vrijdag.
