Korrelende heuvels, uitdijende watervlakken, mistige, rimpelige lichtreflecties. Al struinend door landschappen onthult beeldend kunstenaar Jean Godecharle impressies van de natuur. In zijn tweede solotentoonstelling Devenir bij Hilde Vandaele Gallery wordt door zijn artistieke methode wandelen een traagzaam worden. Zijn beelden worden gevormd door een proces van kijken en vertragen. Op zondag 3 mei vindt de vernissage plaats van deze tentoonstelling die ook loopt tijdens het Kortrijk Art Weekend van vrijdag 8 tot zondag 10 mei 2026. Hét weekend wanneer de stad verandert in een open kunstparcours met galeries, ateliers en tijdelijke locaties die tegelijk hun deuren openen.
Godecharle verwierf bekendheid als toegepaste reclamefotograaf door zijn erg technische beheersing van het vakmanschap. Hij werkte met en voor talloze kunstenaars, designers, architecten en galeries en bouwt sinds een tiental jaar zijn eigen visueel poëtische beeldtaal uit als beeldend kunstenaar. Godecharle beschrijft zijn praktijk als een afscheid van de fotografie. De kern daarvan ligt voor hem in het loslaten van het onderwerp. Bij een foto komen volgens hem bijna automatisch vragen naar boven: wat is het onderwerp, wat is de plek en wanneer was de momentopname? Bij andere beeldende kunsten is dat minder aanwezig.

In zijn praktijk gebruikt hij analoge en digitale processen. Hij werkt bewust met eenvoudige, soms beperkte camera’s, waarbij technische restricties ruimte laten voor andere manieren van kijken. In zijn verdere proces fungeert de computer als een hedendaagse donkere kamer waarin beelden worden ontwikkeld en verfijnd.
“Jean Godecharle speurt naar wat hij zelf ‘het on-oog-lijke’ noemt”, merkt schrijver Yasmine Van’t Veld op in de bijhorende expotekst. “De legitieme definitie van het woord negerend beschrijft hij daarmee ‘dat wat bijna niet te vatten is met het oog’.”
Voor zijn kunstpraktijk doorkruist Godecharle geconcentreerd allerlei natuurlijke landschappen. Het zijn trage, aandachtige wandelingen waarin kijken een vorm van reflectie wordt en tegelijk een manier is om focus vast te houden. Hij richt zijn blik niet louter op wat hij rondom zich ziet, maar ook naar wat er op de grond te vinden is. Hij raapt kleine natuurlijke objecten op, stukjes hout, steentjes, die hij en cours de route vindt. Terug in zijn atelier begint hij zijn werkproces door ze heel precies te fotograferen maar ze tegelijk te abstraheren. De resulterende beelden worden daarbij nadien vaak sterk uitvergroot, waardoor kleine deeltjes openbloeien tot monumentale landschappelijke vormen. Ingezoomde details waaieren open tot mistige bossen of verbloemen zich tot biomorfe abstracte texturen.

“Voor mij is het fotograferen van deze objecten in de studio telkens weer een soort van thuiskomen,” vertelt Godecharle. “Ik ga mijn studio in, installeer mijn flitsinstallatie, mijn technische camera, etc. Dat is in wezen analoog materiaal en dus volledig handmatig in gebruik. De camera moet met de hand worden versteld en scherpgesteld, de belichting moet heel precies geplaatst en gedoseerd worden, geen zoomlenzen, geen automatische instellingen. De beelden worden wel digitaal opgenomen en zijn dus onmiddellijk op een computerscherm te zien en te beoordelen. Ik heb op deze manier een nieuw soort werk gevonden dat een zeer sterke verbinding heeft met mijn eerder landschappelijk werk maar ook een specifieke eigenheid”.

De nieuwste reeks werken wordt de poëzie in zijn fotografisch werk wordt nog tastbaarder in zijn gebruik van monotype als grafische druktechniek. In plaats van een plaat te maken voor meerdere identieke afdrukken, werkt hij met digitale fotoprints waarop hij rechtstreeks grafische inkt aanbrengt en bewerkt, waardoor telkens een unieke afdruk ontstaat. Het beeld wordt vervolgens handmatig overgezet op papier, waardoor telkens een unieke afdruk ontstaat. Het is een combinatie van controle en onvoorspelbaarheid. Het beeld vormt zich en cours de route, wat resulteert in subtiele verschuivingen, texturen en nuances die elke afdruk een eigen karakter geven.
De mooie onvoorspelbaarheid van het monotype zorgt ervoor dat de artiest duchtig de tijd neemt om zijn beelden naar zijn hand te zetten. Haarscherpe details met nauwkeurige unieke kleurweergaves zijn het resultaat. Hij gebruikt hierbij intaglio ink, wat zorgt voor diepe, rijke kleurtinten die een bijna tastbare densiteit geven tegenover het licht in zijn expressieve beelden. Deze kunstwerken tonen een rijk spectrum van tonaliteiten, waarin subtiele nuances belangrijker zijn dan harde contrasten.

Devenir van Jean Godecharle is nog tot en met zaterdag 30 mei 2026 te zien bij Hilde Vandaele Gallery in Kortrijk.