Tot en met 26 januari 2025 presenteert Studio Seine in Rotterdam de solotentoonstelling ‘Where the Two Worlds Touch’ van Jessica Skowroneck. Met haar kleurrijke en energieke schilderijen en werken op papier schept Skowroneck innerlijke landschappen waarin de grenzen tussen bewustzijn en onderbewustzijn vervagen. Haar werk nodigt ons uit om deze overgangsgebieden te verkennen, waar verbeelding en realiteit elkaar raken. Let op: Houd er rekening mee dat de galerie tot en met 12 januari 2025 alleen op afspraak te bezoeken is.
Jessica Skowroneck werd in 1989 geboren in Amsterdam, maar groeide op in de Zweedse natuur. Landschappen vormen daarbij een metaforisch zelfportret — een spiegel van lichaam en geest waarin binnen- en buitenruimtes naadloos in elkaar overvloeien en elkaar wederzijds vormgeven. Bomen, rotsen en rivieren zijn daarbij niet slechts decoratieve elementen, maar zijn dragers van emotionele en psychologische lagen. Haar verticale composities roepen bovendien associaties op met deuren en poorten, als uitnodiging voor de kijker om over een denkbeeldige drempel te stappen. Binnen deze ongecontroleerde werelden lijkt alles in beweging: bergen verschuiven, de grond lijkt vloeibaar, en rotsen en bomen bezitten een eigen bewustzijn. De schilderijen van Skowroneck balanceren ergens tussen abstractie en figuratie. Sommige werken lijken het ene meer te omarmen dan het andere, wat de composities een raadselachtige en suggestieve gelaagdheid geeft. De kunstenaar nodigt ons uit de wereld op een meer zintuiglijke manier te benaderen, in plaats van uitsluitend intellectueel.
Terugkerende thema’s in het werk van Skowroneck zijn verlangen, kwetsbaarheid en transformatie. Persoonlijke ervaringen zoals haar kinderwens, liefdesleven en onverwerkt trauma vinden subtiel hun weg in haar verbeelding en titels. Recente werken reflecteren bijvoorbeeld op haar zwangerschap: natuurlijke elementen zoals rivieren en bergen worden symbolen van groei, verandering en het opbouwen van nieuwe structuren. Over het werk ‘Embedded Worlds’ in de tentoonstelling schrijft Skowroneck op Instagram: “Deze tekening maakt deel uit van de nieuwe serie waar ik aan werk en die reflecteert op de veranderingen in mijn lichaam tijdens mijn zwangerschap. Het werk gaat over het wonderlijke gevoel van twee mensen in één zijn, hoe mijn baby en ik tegelijkertijd twee afzonderlijke wezens zijn en onlosmakelijk met elkaar verbonden.”
Ook het schilderproces zelf speelt een belangrijke rol in de praktijk van de kunstenaar. Skowroneck werkt intuïtief en snel, waarbij ze de controle deels loslaat om de kwaststreken het verhaal te laten leiden. Soms plaatst ze haar panelen op de grond om zich fysiek anders tot haar werk te kunnen verhouden. Ze probeert zich daarbij los te maken van conditionering, vooronderstellingen en bestaande referentiekaders. Dit alles resulteert in dynamisch werk dat een zeker gevoel van vrijheid en spontaniteit uitstraalt.
Visueel vindt ze inspiratie in de wilde natuur. Niet zozeer als Romantisch ideaal, maar meer als een ruimere, instinctieve werkelijkheid waar ook de mens onderdeel van uitmaakt. Op haar website schrijft de kunstenaar: “Als kind ervaarde ik de natuur niet als iets om te overwinnen, noch als iets waarnaar ik op een romantische manier verlangde. Ze was er gewoon, en ik maakte er deel van uit. Die allesomvattende en intieme verbondenheid met de natuur en mijn omgeving probeer ik in mijn werk te vangen. Een essentieel aspect van die relatie is het gevoel van verwondering en ontzag voor het mysterie van deze wereld, en het besef dat de natuur zich niet volledig intellectueel laat begrijpen. Toch streef ik ernaar om iets van die beleving in mijn schilderijen te laten doorschemeren. (…) Het werken als schilder kan soms grenzen aan de waanzin, op de momenten dat je niet meer begrijpt wat je doet. Als het verstand het aflegt tegen hetgeen voor je neus ontstaat.”
Dat ongrijpbare is ook iets dat opgemerkt werd in het juryrapport van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst, die ze in 2014 in ontvangst mocht nemen: “Jessica Skowroneck creëert krachtig werk dat een grote mate van vrijheid uitstraalt. Pure schilderkunst waarin alles draait om beweging, licht en kleur. (…) Dit is werk dat aandacht verdient. Op het eerste gezicht lijkt het alsof de kunstenaar slechts speelt, maar hoe langer je naar het werk kijkt, hoe meer het zich openbaart. (…) Het resultaat is de creatie van een bijna ongrijpbaar schilderij.”
De kunstenaar put voor haar werk onder meer inspiratie uit jeugdherinneringen aan Zweden, dromen, foto’s, haar verbeelding en haar tuin in Nederland. Door deze elementen te schilderen krijgt de kunstenaar niet alleen een zekere grip op haar innerlijke wereld, maar ontstaat er op het doek ook een fysieke realiteit die voorbij de herkenbare werkelijkheid reikt. In deze tentoonstelling zijn een reeks schilderijen te zien en vier werken op papier, uitgevoerd in oliepastel.
Jessica Skowroneck behaalde een propedeuse in Liberal Arts and Sciences aan Universiteit Utrecht, een interdisciplinair en breed programma waarin verschillende academische vakgebieden samenkomen, gevolgd door een Bachelor of Fine Art (cum laude) aan de HKU. De kunstenaar woont en werkt in Zeist. Haar werk is onderdeel van de collecties van het UMC Utrecht en de Rijksoverheid.