De kunstbeurs Art Rotterdam (t/m 12 februari in de Van Nellefabriek in Rotterdam) biedt een uitgelezen kans om nieuwe kunstenaars te ontdekken. In dit artikel lichten we het werk uit van drie kunstenaars die hun werk presenteren: Marc-Antoine Garnier, Julius Hofmann en Sinéad Spelman. Deze drie kunstenaars werken alle drie in een ander medium en spelen onder meer met de heersende conventies en technieken binnen dat medium. Op GalleryViewer vind je de beurscatalogus, met daarin een overzicht van alle getoonde werken op de beurs.
Marc-Antoine Garnier | Galerie Bacqueville
De Franse kunstenaar Marc-Antoine Garnier zoekt in zijn werk de grenzen op tussen beeldhouwkunst en fotografie. Garnier probeert te laten zien hoe het beeld ons kan helpen om een beter begrip te krijgen van tijd en ruimte; door de materialiteit van het beeld maar ook door de relatie die het heeft met zijn drager. De kunstenaar streeft er naar om het medium fotografie te 'deconstrueren' en ‘reconstrueren’, onder meer door een verruimtelijking van dit traditioneel tweedimensionale medium. In zijn praktijk bewerkt Garnier het fotopapier door middel van fragmentatie, lamineren en vouwen of het creëeren van autonome volumes. In termen van onderwerpen is Garnier gefascineerd door de natuur en natuurfenomenen. Garnier rondde een opleiding af aan de École Supérieure d’art et de Design in Rouen. Zijn werk was onder meer te zien in de Nishieda Foundation in Japan en de Frac Grand Large in Duinkerke en zijn werk is onder meer opgenomen in de collectie van FRAC Normandie Rouen.
De Duitse kunstenaar Julius Hofmann wordt voor zijn praktijk sterk geïnspireerd door zijn jeugd in de jaren negentig, waarin games een belangrijke vorm van escapisme vormden. Voor Hofmann is het schilderen op zichzelf ook een vorm van escapisme, van de chaos van deze tijd en de onzekerheid over de toekomst. Met een penseel in zijn hand, werkend in een eeuwenoud en analoog medium, ervaart de kunstenaar een zekere controle daarover. Hofmann maakt donkere en licht absurdistische werken over hedendaagse thema’s, binnen een esthetiek die refereert naar computer graphics en CGI, maar ook naar architectuur, de Neue Sachlichkeit (1918-1933) en zelfs werken uit de 17e eeuw. Hij is bijvoorbeeld geïnteresseerd in de manieren waarop ruimtes en oppervlakken worden weergegeven in (ouderwetse) digitale werelden. Een terugkerende kleur in zijn praktijk is de kleur paars. Hofmann studeerde aan de Hochschule fuer Grafik und Buchkunst in Leipzig, waar hij onder meer les kreeg van Neo Rauch. Zijn werk was onder meer te zien in een solotentoonstelling in het Museum der bildenden Künste in Leipzig en in een groepsshow in de G2 Kunsthalle in Leipzig.
De galerie ethall uit Barcelona presenteert het werk van de Ierse kunstenaar Sinéad Spelman. De kunstenaar maakt gevoelig en fragiel werk op papier en doek dat ogenschijnlijk eenvoudig is. We zien daarin een terugkerend vrouwelijk personage dat dient als een soort masker of alter ego van de kunstenaar. Spelman verbeeldt emotionele situaties die verwijzen naar haar persoonlijk leven, maar tegelijkertijd een universele kwaliteit hebben. De vaak anonieme figuren van Spelman zijn niet zelden gefragmenteerd en incompleet en dragen daarmee een inherente disfunctionaliteit met zich mee: wat zegt dit over de identiteit en fysieke integriteit van het personage? Haar personages zijn meestal passief en ineengedoken en ogen eenzaam en diep in gedachten verzonken. Ze beleven ‘anti-epische avonturen’ vol ambigue, verontrustende en onmogelijke situaties die de kijker uitnodigen om er hun eigen interpretatie aan te geven. Naast tekeningen en schilderijen maakt de kunstenaar ook sculpturen.