Nadenken door middel van het beeld stelt me in staat een uitgebreid terrein te verkennen, in staat om ambiguïteit en de latent aanwezige spanningen om me heen vast te leggen. Ik voel me graag als een ontvanger, die afstemt en waarneming omzet in iets sensitiefs. Ik word aangetrokken tot het neerschrijven van ideeën die ik geleidelijk vormgeef totdat ze uiteindelijk kristalliseren in visuele en tastbare vormen.
Door actieve contemplatie stelt de artistieke praktijk me in staat tijd en ruimte waarin ik leef te begrijpen en te overdenken. Het is een reflectieve blik die graaft in de semantische sedimentatie van wat wij realiteit noemen. Een esthetische ervaring die een organische en poreuze dialoog ontsteekt, gevoed door de dilemma’s en kruispunten die mij doorkruisen. Zo wordt het kunstwerk een autonoom instrument dat zich geleidelijk ontwikkelt naarmate het wordt bekeken en, als een katalysator, de vraag activeert.
Op dit pad is het beeld geen eindresultaat, maar een diagnose of getuigenis van een levend en open proces dat vorm krijgt door voortdurende herdefiniëring. Ik ben geïnteresseerd in het verkennen van die liminale, diepe en stille ruimte, waar visuele representatie niet zoekt om betekenis te sluiten, maar deze te openen—door concept en materie.