Magazine

Robot Love in Campina melkfabriek Eindhoven

Robot Love in Campina melkfabriek Eindhoven

(tekst door Robot Love)
Mens en machine raken steeds meer met elkaar verweven. In deze tentoonstelling onderzoeken we dan ook op een positieve manier de band tussen die twee. Nieuwe technologieën dagen ons hierbij uit na te denken over wie we zijn en wat we willen worden. ROBOT LOVE schenkt bovendien aandacht aan de wrijvingen en ethische dilemma’s die daarbij optreden. Veel mensen begrijpen namelijk niet hoe robots en kunstmatige intelligentie (AI) de wereld waarnemen. 

Om relaties op te kunnen bouwen met deze radicale nieuwkomers zijn vertrouwen en verbeelding noodzakelijk. Evenals wederzijdse communicatie. Begrippen die we stuk voor stuk associëren met liefde. Samen met wederkerigheid en empathie zijn dit ogenschijnlijk normale concepten. Maar weten we wel écht wat ze betekenen? Steeds meer mensen gedragen zich als een soort machine. Wellicht moeten we dan ook niet bang zijn voor robots die op mensen lijken, maar voor mensen die zich als robot gedragen. 

Ondertussen timmeren robots namelijk hard aan de weg om eigenschappen te beheersen die we zelf verwaarloosd hebben. Op deze manier zijn ze in staat met ons te communiceren op emotioneel en intuïtief vlak. Zeker nu slimme machines massaal de huiselijke sfeer betreden is er geen ontkomen meer aan: robots en AI zijn spiegels die ons uitdagen onszelf en de samenleving opnieuw uit te vinden. In deze tentoonstelling combineren kunstenaars en auteurs robotica, neurowetenschappen en ethiek met elkaar. Simpelweg om die ene vraag te beantwoorden: kunnen robots ons leren wat liefde is?

De expositie Robot Love is tot 2 december 2018 te zien in de Campina melkfabriek in Eindhoven. In de expositie is werk te zien van onder andere:

ROBOT LOVE. Zoro Feigl, ABB’s first steps

Zoro Feigl, ABB's first steps

De Nederlandse kunstenaar Zoro Feigl maakt kinetische (bewegende) kunstwerken die spelen met het hebben en verliezen van controle. De robotarm die de hoofdrol speelt in dit nieuwe werk van Feigl kennen we van fabrieken waar bijvoorbeeld auto’s worden gemaakt. Waar ze in de fabriek met de grootste precisie en snelheid zelfs met het meest kwetsbare materiaal kunnen omgaan, is deze robotarm de controle kwijt. ABB leert met vallen en opstaan, net als mensen. Balancerend op een halfronde bal ontstaat er een speelse act die het midden houdt tussen plezier en angst.

ROBOT LOVE. Roger Hiorns, Beings

ROGER HIORNS, BEINGS, 2014 - 2018


De Britse kunstenaar Roger Hiorns maakt vaak gebruik van verrassende materialen als antidepressiva, een verpulverd vliegtuig, gekristalliseerd kopersulfaat en (delen van) het menselijk lichaam. Zijn werk heeft iets ongemakkelijks, omdat het speelt met menselijke angsten en onzekerheden. In de installatie Beings zoekt Hiorns naar een toekomstig mensbeeld waarin technologische en biologische onderdelen steeds verder met elkaar versmelten. De Beings zijn antropomorfe vormen die met gevonden materialen vluchtig in elkaar zijn gezet. We herkennen onszelf in hun imperfectie en groezeligheid.


ROBOT LOVE. Hans Op de Beeck. The Thread

Hans op de Beeck, The Thread

In de film The Thread van de Belgische kunstenaar Hans Op de Beeck zien we het liefdesverhaal van twee mensen in essentie: meisje ontmoet jongen, ze worden verliefd en jaren later sterft zij in zijn armen. De poppen zijn volgens de traditie van het Japanse Bunraku theater bijna levensgroot en worden bespeeld door anonieme poppenspelers die op gelijke hoogte op het toneel staan. Net als in veel werk van Op de Beeck, maar ook volgens de traditie van het Bunraku theater, reflecteert de film op de universele menselijke thema’s van liefde, sterfelijkheid en verlies. Met de poppen als hoofdrolspelers.


ROBOT LOVE. L.A. Raeven, Annelies, Looking for Completion

L.A. RAEVEN, ANNELIES, LOOKING FOR COMPLETION, 2018
(Werk in opdracht van stichting Niet Normaal)

Hoe zou het zijn als je de mogelijkheid hebt om jezelf of je geliefde te kopiëren? Kun je daarmee de angst om verlaten te worden voorkomen? Met het werk Annelies, Looking for Completion, onderzoekt het kunstenaarsduo L.A. Raeven deze en andere vragen door middel van een op zichzelf lijkende androïde robot. De tweelingzusjes zijn bekend geworden met hun indringende en persoonlijke werk over maatschappelijke thema’s zoals de vergaande individualisering en het benauwende streven naar perfectie. Ook de ‘gekloonde’ drieling zus Annelies gaat in op deze ontwikkelingen en richt zich op het gevoel van eenzaamheid dat hier vaak uit voortkomt.



ROBOT LOVE Mohammad Salemy and Sam Samiee, Artificial Cinema

SAM SAMIEE & MOHAMMAD SALEMY, ARTIFICIAL CINEMA, 2018
(Werk in opdracht van stichting Niet Normaal)

Je kunt niet over robots of liefde praten zonder over cinema te praten. Je kunt niet over cinema praten zonder over mensen te praten. Je kunt niet over mensen praten zonder over machines te praten. Volgens Lacan is liefde altijd cybernetisch geweest: het geven van iets dat je niet bezit aan iemand die dat niet nodig heeft. Artificial Cinema is begonnen als een project van The New Center for Research & Practice en werd voor het eerst getoond in 2016 tijdens transitdisplay in Praag, de stad die onze antropocentrische machines de naam Robot gaf.

Artificial Cinema ontmoet ons ergens tussen twee verschillende versies van Ajayeb ul Makhloughat (Strange Creatures). De eerste door Mohammad Tousi uit 1167 na Christus, de tweede door Zakarya Qazvini uit 1280 na Christus. Geschreven in de stijl van encyclopedieën over de wonderen van de wereld, is de eerste een meer grillig, poëtisch en onwetenschappelijk verslag en de tweede geeft de lezer een wetenschappelijk wereldbeeld. De Perzische cultuur voelt zich comfortabel in poëzie, wetenschap, kunst en technologie.