Magazine

De keuze van… Otto Nan (Algemeen directeur Seven New Things, bedenker van o.a. Sweets Hotel en Hotel The Exchange)

De keuze van… Otto Nan (Algemeen directeur Seven New Things, bedenker van o.a. Sweets Hotel en Hotel The Exchange)
Otto Nan met uiterst links werk van Morgan Betz, het beeld is van Joep van Lieshout, rechtsonder Koen Ebeling Koning en rechtsboven Ronald Ophuis.

In de rubriek ‘De keuze van…’ laten we een keur aan kunstliefhebbers (van incidentele kopers tot kunstprofessionals) aan het woord over hun beleving van kunst, en vragen we naar hun voorkeuren: waar zien ze het liefste kunst? Waar kopen ze, en vooral: wie kopen ze? In dit deel Otto Nan (Algemeen directeur Seven New Things, bedenker van o.a. Sweets Hotel en Hotel The Exchange)


Wat betekent kunst voor jou?

Kunst kan troosten en ontwrichten, het geeft zuurstof aan mijn ziel.

Heb je kunst van huis uit meegekregen of heb je zelf je pad moeten vinden?

Ik heb mijn pad zelf moeten vinden. Het eerste paadje dat ik vond was de Kunstuitleen in Deventer. Als bijbaantje serveerde ik daar drankjes tijdens openingen: het theatrale, de openheid, het gepassioneerde en – soms – de liederlijkheid die ik daar aantrof boden mij een blik op een andere wereld. Het voelde echt.


seven directions, 2019, Michael Raedecker.

Waar haal je je informatie over het wel en wee in de kunstwereld vandaan: krant, vakbladen, televisie, online?

Alle genoemde kanalen, aangevuld met tips van vrienden en roddels van mensen werkzaam in de kunstwereld.

Waar bekijk je het liefste kunst? In een galerie, museum, een beurs of online?

Een mooi museum heeft mijn voorkeur, al kunnen sommige exposities in een galerie ook blijvende indruk maken. Bij kunstbeurzen word ik te snel afgeleid door de mensen die allemaal zo druk met elkaar zijn, dat voelt vaak meer als een feestje.

Hoe vaak per jaar koop je kunst? Koop je werk in oplage of liefst uniek werk?

Vijf à zes keer per jaar, en het liefst koop ik uniek werk. Probleem is wel dat er altijd weer een moment komt dat je muren vol zijn, dat je gedwongen wordt om curator binnen je eigen collectie te worden. Ik haat dat, ik vind het niet leuk om werken in mijn bezit onderling te vergelijken, om te bepalen welke beter zijn en dus de voorkeur krijgen. Het liefst zou ik dan weer groter gaan wonen, of een extra kantoor huren om weer vrije ruimte te hebben.


Teatro La Tregua (Theater Het Respijt). Poland July 1945., 2017, Ronald Ophuis.

En waar koop je dan: in de galerie, op een kunstbeurs, op een veiling of online?

Ik heb nog nooit iets online gekocht, maar wel in een galerie, op een beurs en een veiling. Het wordt wel steeds digitaler, want de werken die ik kocht op de veiling zag ik in eerste instantie alleen op de website van het veilinghuis. Ik kocht ook wel eens een werk na het zien van de pdf, maar dan nog wel via de galerie. Ik koop ook wel direct van kunstenaars: het is spannend om in een atelier te komen en heel fijn wanneer je daar voor een werk kan vallen.

Is het belangrijk dat jij en je partner het altijd eens zijn over een aankoop? Hoe beslis je/jullie?

Het voelt goed wanneer mijn partner het eens is met mijn keuze, maar ik beslis zelf (en zij doet dat ook...).


Bill's Hat, 2019, Morgan Betz.

Is er een galerie waar je een speciale band mee hebt?

Met weemoed denk ik terug aan Adriaan van der Have, die altijd verstopt zat tussen stapels documenten, tijdschriften en ander papier, in Galerie Torch.

Als je onbeperkt budget had, van wie zou je dan een werk aankopen?

Ik zou heel graag zo’n fragiel – maar de ruimte dominerend – werk van Fred Sandback willen bezitten. Die paar draadjes zou ik misschien nog wel kunnen kopen, maar de open ruimte eromheen, die nodig is om het werk goed tot zijn recht te laten komen, is een groter probleem.

Wie zijn je favoriete kunstenaars op Gallery Viewer, en waarom? Liefst een mix van Nederlandse en buitenlandse kunstenaars!

-    Rob Scholte: begin jaren negentig, toen de kunst zich in al zijn facetten aan me openbaarde, was hij mijn absolute held. Hij was niet alleen heel erg van die tijd, hij leek het tempo van de tijd toen ook te kunnen bepalen.

-    Koen Ebeling Koning: één van de meest onderschatte kunstenaars in Nederland. Zijn werk lijkt figuratief, maar ik zie eigenlijk vooral fantastische abstractie, met een gewaagde kleur- en vlakverdeling.

-    Michael Raedecker: zijn schilderijen zijn gelaagd, paradoxaal en complex, maar ogen altijd goed, vaak zelfs lekker. Waar anderen de Bijbel of de I Ching openen, kijk ik graag dagelijks naar zo’n schilderij voor vragen én uitleg over het leven.

-    Ronald Ophuis: maakt schilderijen die aantrekken en afstoten en daardoor verwarren. Mag ik dit wel mooi vinden of moet ik het vreselijk vinden, en waarom eigenlijk?

-    Morgan Betz: zijn werk is heel erg vrij, los en luchtig, en toch is het verre van naïef. Hij combineert bestaande en eigen beelden en werkt met verschillende technieken. En creëert zo een heel krachtige, eigen en nieuwe beeldtaal.

-    Edwin Zwakman: zijn foto’s lijken beelden die je vaak in het alledaagse leven ziet, maar eigenlijk te saai zijn om met aandacht te bekijken. Maar wanneer je beter kijkt, gaat er bij Zwakman een wereld open: is het wel echt, zie ik het wel goed? En geldt dat alleen bij dit kunstwerk of ook wanneer ik door de stad loop?


Balcony, 2019, Edwin Zwakman.

Gallery Viewer en Het Parool zijn op 18 april 2019 mediapartners geworden. De samenwerking bestaat uit een uitwisseling van content. Zo publiceert Het Parool wekelijks de rubriek ‘De keuze van…’ van Oscar van Gelderen en Manuela Klerkx in de krant en op de site. 



In dit artikel