Tijdens Antwerp Art Weekend (van 12 tot en met 16 mei) vindt de derde editie van de kunstbeurs Ballroom Project plaats, waar 20 galeries uit Nederland en België aan zullen deelnemen. De Amsterdamse Galerie Ron Mandos zal in de BORGERHUB werk tonen van de Belgische kunstenaar Koen van den Broek.
Het filmisch aandoende werk van Koen van den Broek resoneert bijzonder goed in onze huidige context: een periode die tot voor kort getekend werd door lege straten en de afwezigheid van mensen. Toch is deze leegheid al jaren kenmerkend voor het oeuvre van de Belgische kunstenaar, die vluchtig genomen foto’s transformeert tot semi-abstracte schilderijen. Voor een reeks nieuwe werken, te zien tijdens Ballroom Project, dook Van den Broek in zijn archief uit de vroege jaren nul, dat bestaat uit duizenden analoge foto’s die hij nam tijdens de vroege ochtenduren in New York en Los Angeles. Foto’s van art deco gebouwen en oude raamborden. Dat zijn overigens zelden strak uitgekiende foto’s, het zijn eerder snapshots die dienen als een visueel schetsboek.
De verlaten landschappen en stadsgezichten in zijn schilderijen zijn het resultaat van een abstractieslag, op basis van deze grote hoeveelheden foto’s, soms wel vierduizend per reis. De praktijk van Van den Broek is er op gericht om deze foto’s te vertalen naar een analytisch, uitgekleed en geschilderd beeld. In zijn atelier in België werkt de kunstenaar deze foto’s uit tot schilderijen die balanceren op de grens tussen abstractie en realisme, veelal uitgevoerd in een kenmerkend kleurenpalet. Van den Broek: “De foto’s die ik in Amerika maakte, ben ik gaan vertalen in België, waar het altijd grijs is en deprimerend. Maar dan wordt het wel een echt autonoom beeld, dan kijk ik puur naar compositie, licht en sfeer. Ik ben gefascineerd door de ruimtelijkheid in zijn relatie met de mens. De menselijke persoon heeft behoefte aan vrijheid, maar liefst in geborgen toestand.”
Van den Broek is al jaren gefascineerd door het Noord-Amerikaanse landschap. Niet vanwege de unaniem geliefde natuurgebieden - van de Grand Canyon tot aan Yosemite - maar juist vanwege de banale details die het straatbeeld bepalen: schijnbaar onzichtbare en soms onooglijke elementen als stoepranden, de zijkanten van huizen, viaducten, een vangrail, garages en barsten in het asfalt. Van den Broek isoleert deze details en merkt daarbij op dat de schaal hiervan onvergelijkbaar is met Noord-Europa. Van den Broek: “Zulke details zijn veel groter dan bij ons. Een stoeprand deed me soms denken aan minimal art, aan een Donald Judd die gewoon op straat ligt.” Vervolgens kadreert de kunstenaar deze beelden op onverwachte manieren, door een eindeloze horizon op de open road bijvoorbeeld abrupt af te hakken, alsof je als kijker nog slechts op hoeft te kijken. Van den Broek laat details weg waardoor met name geometrische basislijnen het beeld bepalen. “Het mooie uitzicht snij ik er gewoon af.”
Als Van den Broek vertelt over zijn inspiratiebronnen dan heeft hij het over de Europese en Amerikaanse kunstgeschiedenis, moderne en hedendaagse architectuur en zeker ook over film. In zijn werk zijn connecties te ontdekken met films van regisseurs als Lynch, Wenders, Hitchcock, Haneke en Tarantino. Maar ook het werk van een veelheid aan kunstenaars, waaronder Hopper, Matisse, Mondriaan, Pieter Bruegel de Oude, Da Vinci, Velásquez en Judd. Zijn praktijk is grofweg geworteld in de Europese kunstgeschiedenis tot de jaren vijftig en de Amerikaanse kunstgeschiedenis vanaf die periode: van het minimalisme tot geometrische abstractie.
Werk van Van den Broek is onder meer opgenomen in de collecties van het LACMA, het SFMoMA, SMAK, M HKA, de Kadist Art Foundation in Parijs en het Busan Museum of Art. Van den Broek studeerde architectuur aan de KU Leuven en rondde kunstopleidingen af aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, het Sint-Joost en het HISK (Hoger Instituut voor Schone Kunsten). Kort daarna verhuisde de schilder naar Los Angeles, en later naar New York. Hij raakte in deze periode bevriend met de beroemde conceptuele kunstenaar John Baldessari. Na zeven jaar vriendschap werkten ze zelfs samen aan een project. In 2003 was het werk van Van den Broek te zien in de tentoonstelling ‘Matisse and beyond: a century of modernism’ in het San Francisco Museum of Modern Art (SFMoMA). In datzelfde jaar vernietigde de kunstenaar driehonderd van zijn werken, in navolging van Baldessari, omdat het hem gevoelsmatig ruimte bood. Na een paar jaar verhuisde Van den Broek terug naar België, maar de doelloze road trips die hem van zoveel inspiratie voorzien herhaalt hij nog steeds jaarlijks, naast verschillende reizen door Europa, Mexico en Japan.