Vaak hebben galerieshows een titel die verwijst naar een concept dat centraal staat of naar de titel van een specifiek werk. Contemporary ceramics collective II doet daar niet aan. De titel is een feitelijke beschrijving van wat er bij Galerie Fontana te zien is, namelijk: een overzicht van hedendaagse keramische kunst.
De keuze voor een groepstentoonstelling met keramisten is begrijpelijk als je de programmering van Fontana erop naslaat. Keramiek staat al een aantal jaar in de schijnwerpers. De meeste galeries hebben dan ook een of twee kunstenaars in hun programma opgenomen, maar bij Fontana gaat het om een aanzienlijk smaldeel. De eerste editie werd tweede jaar terug goed ontvangen, vandaar dat er een tweede editie kwam, legt galeriehouder Stefan Heinis uit.
In Contemporary ceramics collective II is onder meer werk te zien van vaste waardes als Carolein Smit en het Frans-Luxemburgse duo Feipel en Bechamel, maar ook dekselvazen van Boris van Berkem en sculpturen van de Asya Marakulina.

Deze in Wenen werkzame Russin maakt sculpturen over wat je fantoomgebouwen zou kunnen noemen. Vaak gaat het om een inmiddels braakliggend perceel, de bebouwing van weleer kan je alleen nog aflezen aan de sporen die achterliet op de zijmuur van het aanpalende gebouw.
In het Wenen van de 19e eeuw werd gebouwd zonder spouwmuren, daarom kan je op basis van de sporen op de zijmuur vaak afleiden hoe het afgebroken huis was ingedeeld. Groene tegeltjes wijzen op een badkamer, een statig behang op een eetkamer en een vrolijker kleur op een kinderkamer, zoals te zien is in de wandsculptuur House with a notice board.
Bergen die je mag aanraken
Nieuw is de samenwerking met Babs Haenen. Haenen is een grootheid in de wereld van de keramische kunst. Ze heeft een carrière die inmiddels bijna vijf decennia omspant en ze exposeerde onder meer solo in het Stedelijk Museum Amsterdam en in verschillende galerieën in Nederland, de VS en China.

Bij Fontana is een drietal werken uit haar Mountain-serie te zien. De porseleinen bergen, die je mag aanraken, zijn mat en glad. Dat laatste heeft te maken met het moment waarop Haenen de werken politoert; vlak voor ze gebakken worden. De werken verwijzen zowel naar de mythische Chinese bergen zelf als naar de gongshi, de stenen die in China al sinds de Song Dynastie (960-1270) onder geleerden worden gewaardeerd vanwege hun vorm en uiterlijk en vaak de bergen verbeeldden.
De zogeheten scholar’s rocks zijn in de regel klein van stuk, zodat ze gemakkelijk mee naar binnen konden worden genomen voor meditatie of contemplatie terwijl ze schreven of schilderden. Haenens bergen zijn niet door de natuur gevormd, maar door haarzelf. Hier en daar noemt ze ze ook Mountain buildings. De vraag is dan ook: kijken we naar architectuur of natuur of staat een werk als Diamond Mountain juist voor harmonie tussen mens en natuur?
Heel veel slangen
Van Carolein Smit zijn onder meer een sculptuur van een mopshondje (Librarian Pug) en een duif te zien. De afwerking van beide werken is imposant als altijd bij Smit, zoals bijvoorbeeld de talloze gaatjes in de huid van de hond. ‘Mijn beelden ogen heel precies, maar toch ook weer niet,’ vertelde ze in een interview aan Gallery Viewer. ‘Als je goed naar mijn beelden kijkt, zie je ook dat met een zekere snelheid zijn gemaakt. Ik ben op zoek naar een balans tussen mooi afgewerkt en flansen.’

Het hoogtepunt is de recente sculptuur Medusa with an awful lot of snakes (2026). Aan die titel is geen woord gelogen, want Medusa is bijna geheel onder de slangen verdwenen. Het beeld is bijna 130 cm hoog en bestaat uit twee delen, een onder- en een bovenkant, zodat het in Smits oven paste.
Het werk past naadloos in Smits oeuvre. Smit heeft altijd een voorkeur gehad voor religieuze en anatomische verzamelingen, rariteitenkabinetten en oude kunst. Dat zie je ook terug in haar werk, dat zit vol met archaïsche types als de duivel, de man van smart, sjamanen, skeletten, de rattenkoning en met mythologische figuren als Medusa.