SmithDavidson Gallery presenteert tot en met 5 april een online tentoonstelling op GalleryViewer met werk van de Duitse fotograaf Ingo Arndt. Met 'Encounters in the Wild’ brengt de galerie beelden samen die Arndt over de hele wereld maakte, van Kenia en Noorwegen tot Patagonië in Zuid-Amerika. Kenmerkend voor zijn werkwijze is de tijd die hij neemt, of het nu gaat om de kleinste insecten of de grootste predators.
Voor veel projecten verblijft hij weken of maanden in een gebied om het gedrag van dieren te leren kennen voordat hij begint met fotograferen. Hij probeert situaties te begrijpen: de plek waar dieren zich bewegen, hoe ze reageren op veranderingen in hun omgeving, maar ook hoe ze zich tot elkaar verhouden. De resulterende beelden zijn dan ook niet geënsceneerd, maar een payoff voor de tijd die de fotograaf investeert. Voor sommige series maakte hij tienduizenden foto’s voordat alles samenvalt in dat ene beeld.
Arndt werd in 1968 geboren in Frankfurt am Main. Als kind bracht hij al zijn vrije tijd buiten door en die vroege fascinatie voor natuur en dieren vormt nog altijd het fundament van zijn praktijk. Sinds het begin van de jaren negentig reist hij als natuurfotograaf de wereld over om dieren en hun leefgebieden vast te leggen in hun natuurlijke habitat. Fotografie werd daarbij al snel meer dan alleen een manier om bijzondere ontmoetingen vast te leggen: het werd ook een instrument om aandacht te vragen voor ecosystemen die steeds kwetsbaarder worden. Opvallend is zijn niet-hiërarchische manier van kijken: een majestueus roofdier en een vogelkolonie krijgen bij hem evenveel aandacht en ernst.
Zo legde Arndt mierkolonies vast in Duitse bossen, trekkende sprinkhanen in Madagaskar, kraanvogels in massale slaapvlucht, koningspinguïns op de Falklandeilanden en muskusossen die dicht opeengepakt optrekken door een sneeuwstorm. In 2024 won hij de Wildlife Photographer of the Year in de categorie ‘Ongewervelden’ voor een foto van rode houtsmijtmieren die een kever systematisch ontleden om hem hun nest in te kunnen dragen. In een video van de competitie legt de fotograaf rustig uit dat hij slechts een paar minuten had om het tableau vast te leggen, omdat honderden mieren hem tegelijkertijd bespoten met mierenzuur, een vorm van methaanzuur. Zijn vrouw Silke Arndt, grafisch ontwerper en videograaf, reist regelmatig met hem mee en speelt een belangrijke rol in de presentatie van zijn werk.
De werken in de online tentoonstelling op GalleryViewer beslaan een periode van 2007 tot 2022. Je ziet hier onder meer koningspinguïns op de Falklandeilanden, flamingo’s in Kenia, een poema in Patagonië en een bruine kustbeer in Alaska.
In 'Starlings II' (2009) vangt Arndt een zwerm spreeuwen die bijna abstract oogt tegen een witte lucht. In 'King Penguin' (2011) toont de fotograaf ons een rij pinguïns op een nat strand. Even lijkt het beeld dubbel gespiegeld omdat de dieren zo op elkaar lijken, maar als je langer kijkt dan die je bijna individuele personalities naar voren komen. Wellicht speelt ook het antropomorfe daarin een rol: de menselijke neiging om menselijke emoties en trekken te projecteren op dieren.
Voor 'GRIZZLY III' (2011) legde Arndt een bruine beer vast, rechtop in het water, frontaal en bijna monumentaal. Als kijker zie je vooral het beeld, niet de afstand en concentratie die nodig zijn om zo’n moment vast te leggen zonder het dier te verstoren. Arndt bezocht de grizzlyberen, tot tot wel 700 kilo kunnen wegen, tijdens verschillende seizoenen en observeerde hen vervolgens urenlang. In 'PUMA IV' (2017) kijken we direct in de ogen van een poema: een roofdier temidden van zijn territorium. Dat is geen toevalstreffer: Arndt verbleef maanden in hun omgeving om in hun ritme te komen. Hij werkte met telelenzen om voldoende afstand te bewaren en doorstond soms extreme weersomstandigheden. Arndt werkt daarbij regelmatig samen met trackers en wetenschappers.
In beelden als 'Cranes' (2010) en Muskox I (2022) gaat het niet alleen om individuele dieren, maar ook om de beweging en het ritme van een groep, respectievelijk kraanvogels en muskusossen. Arndts fotografie draait niet alleen om schoonheid of zeldzame ontmoetingen, maar ook om inzicht in hoe dieren leven en overleven: solitair of in complexe groepsdynamieken. Daarbij probeert hij gedrag zichtbaar te maken en de relatie tussen dier en habitat te laten zien. Tegelijkertijd hoopt hij ons na te laten denken over onze eigen rol binnen een steeds nadrukkelijker antropocentrisch tijdperk.
Arndt studeerde Grafische Vormgeving en Fotografie aan de Hochschule Darmstadt. Zijn werk was onder meer te zien in het Natural History Museum in Londen en hij ontving meerdere Wildlife Photographer of the Year awards en World Press Photo Awards. Daarnaast publiceerde hij meer dan twintig boeken en zijn werk verschenen zijn foto’s in internationale tijdschriften als GEO, National Geographic en BBC Wildlife.